ارتقای رفاه اجتماعی و عدالت اقتصادی از طریق توانمندسازی مشارکتی در جوامع محروم

چکیده مقاله

محرومیت اقتصادی و اجتماعی یکی از موانع اصلی توسعه پایدار در جوامع کمتر توسعه یافته است که اثرات منفی بر کیفیت زندگی، عدالت اجتماعی و مشارکت مردمی دارد این پژوهش با هدف ارائه مدل جامع توانمندسازی مشارکتی به بررسی شیوه های کاهش محرومیت و ارتقای رفاه اجتماعی می پردازد روش تحقیق ترکیبی است و شامل مطالعه اسنادی، تحلیل نمونه های موفق داخلی و خارجی، مصاحبه با ذینفعان و جمع آوری داده های میدانی می باشد یافته ها نشان می دهد که برنامه های توانمندسازی مشارکتی با تمرکز بر مهارت آموزی، شبکه های حمایتی، عدالت اجتماعی و مشارکت فعال مردم موجب ارتقای کیفیت زندگی، افزایش مشارکت اجتماعی و کاهش محرومیت می شوند این مدل قابلیت بومی سازی و تعمیم به سایر مناطق محروم ایران را دارد و می تواند به NGOها، سازمان های توسعه محلی و سیاست گذاران در طراحی برنامه های عملیاتی کمک کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مجتبی صفابخش

استاد دانشگاه گروه برق و الکترونیک دانشکده پژوهشی وزارت نیرو

نگار آقایی

دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان

�فابخش، مجتبی و آقایی، نگار،1404،ارتقای رفاه اجتماعی و عدالت اقتصادی از طریق توانمندسازی مشارکتی در جوامع محروم،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان