تحلیل روانشناختی گذار از رنج به پایداری درونی با تکیه بر حکایت پیر چنگی مثنوی معنوی و نظریه های معنوی در روانشناسی معاصر

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی فرایند گذار از رنج درونی به پایداری روانی در پرتو مفاهیم عرفانی روان شناختی شکل گرفته است حکایت «پیر چنگی» از مثنوی معنوی مولانا به عنوان متنی رمزآلود و معنابخش با تاکید بر تجربه ی فقر، طردشدگی، و بی هویتی آغاز می شود و در ادامه با بروز دعوتی درونی و اتصال به امر قدسی به بازسازی درونی و آرامش وجودی ختم می گردد این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی ضمن بهره گیری از نظریه های معنویت گرای معاصر در روان شناسی به ویژه آموزه های تحول درونی دعا و نیروی ذهن مثبت در آثار کاترین پاندر تلاش دارد نشان دهد که چگونه زبان عرفانی مثنوی می تواند در تحلیل فرایند امیدآفرینی و ارتقاء تاب آوری روانی موثر باشد یافته ها حاکی از آن است که گذار درونی شخصیت پیر چنگی، با سازوکارهایی چون بیداری روح، تحول درونی، تسلیم شهودی و ارتباط با منشاء الهی قابلیت تطبیق با رویکردهای معنویت محور روانشناسی را دارد این هم سخنی عرفان اسلامی و روانشناسی معنوی امکانی برای تبیین فرایندهای پایداری روانی در بستر ادبیات عرفانی فراهم می آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه زینالی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران، تبریز

کامران پاشایی فخری

استاد تمام گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران، تبریز

پروانه عادل زاده

استاد تمام گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران، تبریز

�ینالی، فاطمه و پاشایی فخری، کامران و عادل زاده، پروانه،1404،تحلیل روانشناختی گذار از رنج به پایداری درونی با تکیه بر حکایت پیر چنگی مثنوی معنوی و نظریه های معنوی در روانشناسی معاصر،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان