چکیده مقاله
در سالهای اخیر شهرکهای کشاورزی به عنوان رویکردی نوین در توسعه روستایی با هدف ایجاد اشتغال پایدار، افزایش بهره وری و بازآفرینی امید در جوامع محلی مورد توجه قرار گرفته اند پژوهش حاضر با تاکید بر طرح شهرک کشاورزی حسین آباد نجف آباد نقش ظرفیت های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی روستاها را در پایداری اجتماعی و امیدآفرینی مورد بررسی قرار می دهد یافته ها نشان می دهد که ترکیب فعالیت های کشاورزی، زنبورداری و گردشگری روستایی با حفظ میراث فرهنگی و تقویت سرمایه اجتماعی نه تنها موجب افزایش درآمد و کاهش مهاجرت روستایی می شود بلکه باعث بازسازی هویت جمعی و تقویت حس تعلق در جامعه محلی نیز می گردد در این الگو مشارکت مردمی، ایجاد تعاونی های محلی و توجه به آموزش و مهارت آموزی از ارکان اصلی تحقق امید اجتماعی و پایداری توسعه هستند روستای حسین آباد در بخش مهردشت شهرستان نجف آباد، نمونه ای شاخص از این رویکرد است این منطقه با دارا بودن سابقه تاریخی، تنوع فرهنگی، مراتع غنی و شرایط اقلیمی مساعد برای زنبورداری و کشاورزی گلخانه ای بستری مناسب برای تحقق مفهوم شهرک کشاورزی چندمنظوره فراهم کرده است طرح اجرایی شهرک کشاورزی حسین آباد که با محوریت زنجیره ارزش، عسل گردشگری مزرعه ای و بهره گیری از انرژی خورشیدی طراحی شده نشان می دهد که توسعه اگر بر پایه ظرفیت های بومی، فرهنگی و اجتماعی استوار شود می تواند منشا امید، اجتماعی، خودباوری و پایداری جمعی گردد بررسی ها نشان می دهد ترکیب برنامه های گردشگری با حفاظت محیطی تا فعالیت های اقتصادی به حفظ اکوسیستم مراتع و تنوع زیستی منطقه بینجامد با افزایش بیکاری و کاهش مشارکت اجتماعی ضرورت دارد الگوهای جدیدی برای بازسازی امید در جوامع روستایی طراحی شود شهرک های کشاورزی با محوریت گردشگری و زنجیره ارزش از جمله ظرفیت های بالقوه در این زمینه هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لماسی، محمد و نصری، مسعود و میرزایی حیدری، محمد و مرادی، یوسف و صفری، اصغر،1404،شهرکهای کشاورزی با رویکرد گردشگری؛ بستری برای امید آفرینی و پایداری اجتماعی روستاها مطالعه ی موردی روستای حسین آباد نجف آباد،دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی،اصفهان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی امیدآفرینی ،پایداری اجتماعی با رویکرد محرومیت زدایی19 آبان 1404 · اصفهان