چکیده مقاله
بازآفرینی شهری به عنوان یکی از راهکارهای اساسی در بهبود ساختارها و کیفیت زندگی در مناطق فرسوده و کم توان شهرها شناخته می شود با این حال این فرایند می تواند اثرات متفاوتی بر توزیع فضایی فرصت ها و منابع شهری داشته باشد که عدالت فضایی را تحت تاثیر قرار می دهد این پژوهش به بررسی مفهوم عدالت فضایی در بازآفرینی شهری می پردازد و چگونگی تاثیرگذاری این فرایند بر توزیع عادلانه امکانات، خدمات و فضای شهری را تحلیل می کند یافته ها نشان می دهد که در صورت برنامه ریزی نامناسب بازآفرینی شهری ممکن است منجر به افزایش نابرابری های مکانی و اجتماعی شده و گروه های آسیب پذیر شهری را به حاشیه رانده یا دسترسی آنها به منابع و خدمات شهری را محدود سازد بنابراین تاکید بر رویکردهای پایدار و مشارکتی در بازآفرینی شهری ضروری است تا ضمن حفظ هویت محله ها، دسترسی عادلانه به امکانات فراهم گردد و بهبود کیفیت زندگی برای همه شهروندان تحقق یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کیوان پناهی، کنایون و کشت کار قلاتی، احمد رضا،1404،بازآفرینی شهری مروری بر چالش ها و راهکارها،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد