چکیده مقاله
تکامل شتابان مدل های زبانی بزرگ و سامانه های هوش مصنوعی مولد، پارادایم های سنتی مهندسی نرم افزار را به طور بنیادین دگرگون ساخته و سرآغاز عصری نوین در فرایندهای تولید کد و طراحی سیستم ها شده است این فناوری ها دیگر صرفا ابزارهای کمکی نیستند، بلکه به عنوان عامل های هوشمند خودمختار، قادر به هدایت زنجیره ای از وظایف مهندسی با حداقل مداخله انسانی می باشند با این حال، استقرار گسترده این راهکارها در محیط های عملیاتی، چالش های چند وجهی از جمله ضعف در قابلیت اطمینان، حفره های امنیتی، هزینه های زیست محیطی و تغییر الگوهای شناختی توسعه دهندگان را به همراه داشته است این مقاله با اتخاذ نگاهی انتقادی و واکاوانه، نقش هوش مصنوعی مولد و عامل های هوشمند را در سراسر چرخه حیات توسعه نرم افزار مورد بررسی قرار می دهد پژوهش حاضر ضمن ترسیم نقشه راهی از قابلیت های این فناوری ها در فازهای تحلیل، طراحی، پیاده سازی و نگهداری، به تحلیل شکاف میان پتانسیل های ادعایی و محدودیت های دنیای واقعی می پردازد یافته های ما نشان می دهد که گذار به سمت مهندسی نرم افزار هوشمند، نه در گرو جایگزینی کامل، بلکه مستلزم بازتعریف روابط انسان و ماشین در چارچوب حاکمیت داده، نظارت کیفی و مسئولیت پذیری حرفه ای است این مطالعه در نهایت مسیرهای آتی برای گذار امن و کارآمد به سوی اکوسیستم های توسعه مبتنی بر هوش مصنوعی را تبیین می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
دلاور روزگار
کارشناسی ارشد مهندسی نرم افزار کامپیوتر
شیوه ارجاع
�وزگار، دلاور،1405،بررسی تاثیر هوش مصنوعی مولد و عامل های هوشمند بر فرایند توسعه نرم افزار: فرصت ها، چالش ها و آینده مهندسی نرم افزار،سی امین کنفرانس ملی علوم و مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی علوم و مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات29 مرداد 1405 · بابل