چکیده مقاله
به منظور مطالعه نقش کاربری اراضی در ایجاد فرسایش و تولید رسوب حوزه آبخیز دارابکلا با مساحت 134 953 هکتار انتخاب شد نخست دو تصویر مربوط به سنجنده TM ماهواره لندست 7 برای سال های 2003و2013 که به لحاظ دوره زمانی منطبق برهم بودند انتخاب و مورد پردازش رقومی در نرم افزار ENVI4 8 قرار گرفتند در نهایت از دو تصویر فوق دو نقشه کاربری اراضی برای سال های مذکور به دست آمد سپس با استفاده از مدل EPM مقادیر فرسایش و رسوب ویژه در کل حوزه و نیز تمامی زیر واحدهای هیدرولوژیکی ان در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی در دو شکل شبکه و بردار مورد محاسبه قرار گرفت نتایج نشان داد که واحدهای هیدرولوژی D3,D4,D5,D6,D12,INT2,INT5,L4 دارای بالاترین حد فرسایش در حوزه آبخیز دارابکلا به سال 2003 بوده و با گذشت 10 سال نه تنها این واحدها در زمره بالاترین واحدهای فرسایش زا به سبب وجود کاربری های کشاورزی دیم و شخم در جهت شیب بوده بلکه واحدهای هیدرولوژی D2INT,D7,DINT,K1 نیز به سبب پیروی از همین خط مشی و نیز رشد و توسعه مناطق مسکونی و خصوصا ویلاسازی کوهستانی به این حد بحرانی فرسایش و نابودی اراضی طبیعی دامن زده است
کلیدواژهها
نویسندگان
سعید مدلل دوست
دانشجوی کارشناسی ارشد سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی دانشگاه خوارزمی تهران ایران
علی اصغر تراهی
استادیار گروه سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی دانشگاه خوارزمی تهران ایران
جواد سدیدی
استادیار گروه سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی دانشگاه خوارزمی تهران ایران
شیوه ارجاع
مدلل دوست، سعید و تراهی، علی اصغر و سدیدی، جواد،1394،ارزیابی اثر تغییر کاربری اراضی بر میزان فرسایش با استفاده از فن آوری های GIS , RS مطالعه موردی حوزه آبخیز دارابکلا استان مازندران،اولین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی29 دی 1394 · تهران