چکیده مقاله
به منظور بررسی توان بالقوه سواحل استان هرمزگان برای توسعه آتی آبزیپروری،کارشناسان همواره نیازمند مدل هایی هستند تا به ساده سازی اجزا پیچیده محیط بپردازند محیط پیرامون ما مملو از مسائل چندمعیاره است و انسانها مجبور به تصمیم گیری در این زمینه ها هستند نیاز به توسعه یک خط مشی و برنامهریزی در مورد جوانب مختلف، یکی از دلایل اصلی برای افزایش علاقه به تجزیه و تحلیل چندمعیاره در مطالعات توسعه است در این بین ایجاد و به کارگیری سامانه های اطلاعات جغرافیای GIS منجر به بروز تغییرات و جهش های عظیمی در این زمینه شده است از اینرو در مطالعه حاضر سعی بر آنست تا با بکارگیری این تکنولوژی؛ توان بالقوه توسعه آبزیپروری به منظور مکانیابی مناطق مستعد توسعه آبزیپروری مورد بررسی قرار گیرد بدین منظور ابتدا معیارهای موثر در مکانیابی مزارع پرورش آبزیان شناسایی و در کلاسهای مناسب طبقه بندی شدند در مرحله بعد با استفاده از روشهای توسعه یافته AHP فازی، به هرکدام از معیارهای مورد ارزیابی بر اساس اهمیتی که برای بخش آیزیپروری دارند، وزن تعلق گرفته است لایههای وزندار با استفاده از مدل منطق فازی در محیط GIS باهم تلفیق شده و بدین طریق تناسب اراضی منطقه برای توسعه آبزیپروری بدست آمده است نتایج نشان داد که عمده ناطق مناسب با هدف تحقیق در قسمتهای شرقی استان میباشد از مجموع مناطق مورد بررسی در این تحقیق حدود 27/10 درصد مناطق دارای تناسب بسیار خوب،5/38 درصد تناسب خوب،7/34درصد تناسب نسبتا خوب و 43/16 درصد دارای تناسب ضعیف برآورد شدند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارف دانش لاری، سید محمد و فلاحی، غلامرضا،1394،استفاده از فن آوری GIS در تعیین مناطق مستعد توسعه آبزی پروری مطالعه موردی سواحل استان هرمزگان،اولین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی مهندسی فناوری اطلاعات مکانی29 دی 1394 · تهران