چکیده مقاله
مگاپروژه ها در فرایند توسعه شهرهای امروزی جزئی اجتناب ناپذیر و بخشی جذاب از سبد پروژه های مدیریت شهری به نظر می رسند؛ پروژه هایی در مقیاس بزرگ که به نظر می رسد قرار است همانقدر که هزینه بسیار بالایی برای شهر دارد دستاورد و منافع بسیار زیادی هم داشته باشد و احتمالا مسائل و مشکلات بزرگی از شهر را رفع نماید اما فارغ از این که این تصویر اولیه از مگاپروژه ها تا چه حد قابل اتکا و صادق است، سوال اصلی این پژوهش این است که هنگام مواجهه با مگاپروژه ها و روند ارزیابی آنها با سایر پروژه های موجود در سبد مدیریت شهری چه خطاهایی در ذات این پروژه ها پنهان شده و ممکن است ما را در ارزیابی به مشکل و به تبع به انتخابی ناصواب برای وضعیت فعلی شهر برساند؟ در واقع این پژوهش سعی می کند تا با نگاه همزمان به ادبیات و مبانی نظری این موضوع و پرونده های ارزیابی یک نمونه مگاپروژه در کشور ایران به روش کتابخوانه ای و تحلیل محتوای کیفی به این هدف دستیابد که خطاهای محتمل در فرایند ارزیابی مگاپروژه ها را بشناسد و کمک کند تا با آگاهی بیشتری مواجهه با این نمونه ها در فرایند توسعه شهری صورت گیرد یافته های این پژوهش نشان می دهد که از بین ۲۱ خطای معمول به دست آمده از مبانی نظری، حدود ۶۲ درصد آن در فرایند ارزیابی پروژه تراموا اصفهان هم مشاهده می شود؛ خطاهایی از قبیل ارزیابی غلط طول عمر پروژه، خوش بینی در ارزیابی، چشم پوشی از اثرات قابل اندازه گیری و سایر مواردی که در متن بدان پرداخته شده است در نتیجه به نظر می رسد لازم است تا با روش هایی پیشنهادی از قبیل تشکلی مستندات از مگاپروژه های اجرایی کشور و استفاده از تجارب داخلی و خارجی در میزان، نوع و راهکار خطای ارزیابی این پروژه ها در نمونه های مختلف استفاده شود تا صدمات کمتری متوجه شهر، شهروندان و مدیریت شهری گردد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
کی ناز نوری زاده
فارغ التحصیل ارشد مدیریت شهری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، تهران، ایران
شیوه ارجاع
نوری زاده، کی ناز،1403،تحلیل روند ارزیابی مگاپروژه ها در فرایند توسعه شهری؛ نمونه موردی: پروژه تراموا اصفهان،یازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات یازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار26 خرداد 1403 · مشهد