الگوهای معماری بومی در اقلیم گرم و خشک و سرد

چکیده مقاله

معماری گذشته ایران طوری ساخته می شد که با شرایط اقلیمی و عوامل فرهنگی و اجتماعی آن منطقه مطابقت داشته و به گونه ای بوده که انسان را از گزند شرایط نامطلوب محیطی مانند گرما و سرما، برف و یا تابش نامطلوب، حفظ و آسایش او را فراهم می کرد اما با افزایش مصرف سوخت های فسیلی معماری بومی و روش های آن کنار گذاشته شد پدیده گرم شدن کره زمین و آلودگی شهرها، صدمات جبران ناپذیری به محیط زیست وارد کرده ساختمان های امروزی بدون بهره گیری از وسایل سرمایش و گرمایش، در زمستان سرد و در تابستان بسیار گرم بوده از این رو با توجه به محدودیت منابع سوخت های فسیلی، تاکید بر اصول معماری پایدار و بناهای بومی و استفاده از آن جهت حل بحران منابع سوخت ، و فراهم نمودن شرایط آسایش مطلوب، ضروری می نماید در این راستا در پژوهش حاضر، الگوهای معماری بومی اقلیم گرم و خشک و سرد با استفاده از روش توصیفی تحلیلی مورد مطالعه قرار گرفته تا در آینده در طراحی معماری این الگوها با استفاده از تکنولوژی و فناوری نوین و اندیشه ای نو مورد استفاده قرار بگیرد از جمله ویژگیهای بارز اقلیم گرم و خشک و سرد، ساختمانها درونگرا ، اغلب با حیاط مرکزی و پلان متراکم و فشرده، دارای زیرزمین و ایوان و دیوارهای قطور هستند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا زرین

عضو هیئت علمی،دانشکده معماری و شهرسازی،دانشگاه آزاد اسلامی،میاندوآب،ایران

�رین، لیلا،1403،الگوهای معماری بومی در اقلیم گرم و خشک و سرد،دوازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار5 مهر 1403 · مشهد