بررسی تاثیر شاخص های بایوفیلیک و زمینه گرایی در معماری با رویکرد آسایش حرارتی

چکیده مقاله

در دنیای امروز، با توجه به چالش های زیست محیطی و نیاز به طراحی پایدار، اهمیت آسایش حرارتی در فضاهای زندگی بیش از پیش احساس می شود بایوفیلیک به عنوان رویکردی برای ادغام عناصر طبیعی در طراحی و زمینه گرایی به عنوان رویکردی برای توجه به بستر فرهنگی و اقلیمی ، می توانند به بهبود شرایط آسایش و کیفیت زندگی انسانها کمک کنند و موجب ارتقاء طراحی پایدار و پاسخگویی به نیازهای انسانها است در همین راستا پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به انجام رسیده است نتایج نشان می دهد استفاده از عناصر طبیعی در طراحی فضاها، مانند نور طبیعی ، گیاهان داخلی ، و چشم اندازهای طبیعی ، به افزایش احساس آرامش و رضایت کاربران منجر می شود فضاهای طراحی شده با رویکرد بایوفیلیک ، به ویژه در مناطق شهری ، می توانند به کاهش استرس و بهبود سلامت روان کمک کنند همچنین ، این فضاها با بهینه سازی شرایط آسایش حرارتی ، موجب کاهش نیاز به سیستم های گرمایشی و سرمایشی می شوند، که خود منجر به کاهش مصرف انرژی و هزینه های عملیاتی می گردد ترکیب بایوفیلیک و زمینه گرایی می تواند به طراحی فضاها با توجه به ویژگی های تاریخی ، فرهنگی و اقلیمی می تواند به افزایش کارایی ساختمان منجر شود ساختمانهایی که به خوبی با بافت فرهنگی و تاریخی منطقه هماهنگ هستند، نه تنها از لحاظ زیبایی شناختی جذابتر به نظر می رسند، بلکه به افزایش حس تعلق و هویت در ساکنان کمک می کنند این رویکرد به بهینه سازی مصرف انرژی نیز کمک می کند، زیرا طراحی های متناسب با اقلیم می توانند از منابع طبیعی مانند باد و نور خورشید به طور موثرتری بهره ببرند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدمحسن جزائری فارسانی

دانشجویی دکترای معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

مهدی محمودی کامل آبادی

دکترای معماری استادیار گروه معماری دانشگاه هنر اصفهان

�زائری فارسانی، سیدمحسن و محمودی کامل آبادی، مهدی،1403،بررسی تاثیر شاخص های بایوفیلیک و زمینه گرایی در معماری با رویکرد آسایش حرارتی،سیزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار18 آذر 1403 · مشهد