اولویت بندی نقاط حادثه خیز محور رشت-چابکسر با کمک مدل تصمیم گیری تاپسیس

چکیده مقاله

به منظور اختصاص بودجه های مربوط به بهسازی نقاط حادثه خیز و استفاده درست و بهینه از این سرمایه ملی لازم است تا نقاط حادثه خیز کل کشور به طرز مناسبی اولویت بندی شده تا از طریق ایمن سازی و رفع حادثه خیزی این نقاط، بر حسب ترتیب و اولویت آن ها، ضرر ناشی از تصادفات به حداقل کاهش یابد مسئله ی اولویت بندی نقاط حادثه خیز بحثی پیچیده و در عین حال پراهمیت است هدف از پژوهش حاضر، اولویت بندی نقاط حادثه خیز جهت ارایه راهکار فنی اصلاح و بهسازی می باشد در نهایت با استفاده از اطلاعات تصادفات و اطلاعات ترافیکی مربوط به ترددشماری نقاط حادثه خیز به اولویت بندی به کمک مدل تصمیم گیری تاپسیس جهت اصلاح فنی و بهسازی پرداخته شد نتایج نشان داد مدل تصمیم گیری تاپسیس بر خلاف روش هایی نظیر تحلیل سلسله مراتبی از سرعت به نسبت بالاتر و دقت مطلوبی جهت اولویت بندی نقاط حادثه خیز درون محور به کمک عوامل تاثیرگذار برخوردار است همچنین نتایج مدل حاکی از آن است که در اولویت بندی نقاط محور مطالعاتی ۴ نقطه از ۷ نقطه خروجی مدل مطابقت کامل با میانگین رتبه ی محاسبه شده نقاط داشته است در ۳ مورد دیگر نیز اختلاف اولویت بندی بسیار ناچیز بوده و به علت تفاوت در میزان ترافیک عبوری در این نقاط با شاخص حادثه خیزی نقاط مورد بررسی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدجواد زارعین

دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

Mahmoud Ameri

استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران ، ایران

�ارعین، محمدجواد و عامری، محمود،1400،اولویت بندی نقاط حادثه خیز محور رشت-چابکسر با کمک مدل تصمیم گیری تاپسیس،سومین کنفرانس بین المللی مدیریت،حسابداری،بانکداری و اقتصاد در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی مدیریت،حسابداری،بانکداری و اقتصاد در افق ایران ۱۴۰۴15 بهمن 1400 · مشهد