چکیده مقاله
در این پژوهش، به تحلیل و مقایسه ی دو رویکرد متفاوت در مدلسازی رفتار قیمت داراییهای مالی با هدف محاسبه سنجهی ارزش در معرض ریسک VaR پرداخته شده است مدل حرکت براونی هندسی GBM به عنوان مدلی کلاسیک و فاقد حافظه و مدل حرکت براونی کسری fBM به عنوان مدلی دارای ساختار حافظه دار، بلندمدت مبنای این مقایسه قرار گرفته اند دادههای تاریخی مربوط به شاخص کل بورس و مجموعه ای از نمادهای منتخب طی یک بازه زمانی چندساله مورد استفاده قرار گرفته و با بهره گیری از شبیه سازی مونت کارلو مسیرهای قیمتی در افق زمانی ده روزه تولید شده است سپس با محاسبه ی نرخ شکست و آزمونهای آماری دقت هر یک از مدلها در پوشش ریسک واقعی ارزیابی شده است نتایج حاصل نشان میدهد که مدل fBM در بخش قابل توجهی از نمادها عملکرد بهتری در تخمین دقیقتر و محافظه کارانه تر VaR از خود نشان داده است این مدل با در نظر گرفتن ساختار همبستگی زمانی در داده های قیمتی توانسته نرخ شکست کمتری نسبت به مقدار مورد انتظار ارائه دهد، در حالی که مدل GBM در برخی موارد با کم برآورد ریسک مواجه بوده است همچنین بررسی روند زمانی نمای هرست در نمادها، حاکی از وجود فازهای رفتاری متفاوت در بازار و نقش موثر حافظه بلندمدت در رفتار بازده هاست یافته های این مطالعه ضمن تایید قابلیتهای مدلهای حافظه دار در برآورد ریسک مالی، بر لزوم بازنگری در استفاده انحصاری از مدلهای کلاسیک در محیطهای پرنوسان بازار سرمایه تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فارپور، علی،1404،ارائه ی چارچوبی مبتنی بر مدل حافظه دار fBM برای برآورد ارزش در معرض ریسک (VaR): مطالعه ی موردی بازار بورس تهران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد ایران25 مرداد 1404 · مشهد