اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر طرحواره محوری بر سازگاری متقاضیان طلاق

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی کارآیی زوج درمانی طرحواره محور بر سازگاری زوجین متقاضی طلاق شهر رشت انجام شد روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با گروه کنترل و آزمایش بود بدین ترتیب که از بین زوجین متقاضی طلاق تعداد 50زوج 100 نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند در ادامه طرحواره درمانی برای گروه آزمایش به مدت 16جلسه انجام شد در این پژوهش از پرسشنامه سازگاری زوجی باسبی و همکاران RDAS استفاده گردید در نهایت داده ها به شیوه تحلیل کوواریانس مورد ارزیابی قرار گرفتند یافته نشان داد سازگاری f=21/041 و P= 0/001 و Eta=0/389 زوجین متقاضی طلاق میباشد در نتیجه کاربرد زوج درمانی طرحواره محور در فضای کار با مراجعین طلاق میتواند در در افزایش سازگاری اثربخش باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عقیل حسین لو

کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی دانشگاه علامه طباطبایی

علیرضا چهره سا کومله

کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه گیلان

�سین لو، عقیل و چهره سا کومله، علیرضا،1397،اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر طرحواره محوری بر سازگاری متقاضیان طلاق،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز