چکیده مقاله
کودکان دیرآموز مهارت لازم برای ورود به دبستان که برای یادگیری به آن ها نیاز دارد، را ندارد، این مهارت ها مقدمه یادگیری تحصیلی و اجتماعی هستند بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی قصه درمانی بر بهبود رشد زبانی و مهارت های اجتماعی در نوآموزان پیش دبستانی دیرآموز در سال 1396 در شهر تهران انجام شد در این پژوهش شبه آزمایشی که یک طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری این پژوهش کلیه نوآموزان پیش دبستانی دیرآموز مناطق 6 ، 7 و 8 شهر تهران می باشند که در سال تحصیلی 1396 1395 مشغول به تحصیل بودند با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعدادی از نوآموزان مناطق 6 ، 7 و 8 تهران انتخاب شده و آزمون سنجش هوش وکسلر ویژه کودکان برای آنان اجرا گردید و از میان نوآموزانی که دیرآموز شناخته شدند، تعداد 30 آزمودنی از طریق گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش n: 15 و کنترل n: 15 قرار گرفتند تمام آزمودنی ها در مرحله پیش آزمون به پرسشنامه های مهارت های اجتماعی ماتسون نسخه والد و مقیاس رشد زبانی آزمون سنجش رشد نیوشا پاسخ دادند، سپس برنامه آموزشی قصه درمانی در هشت جلسه اجرا شد و در نهایت، پس آزمون از تمام گروه های آزمایش و کنترل گرفته شد به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس استفاده شد نتایج پژوهش نشان دادکه قصه درمانی در بهبود مهارت های اجتماعی و رشد زبانی نوآموزان پیش دبستانی دیرآموز اثربخش است
نویسندگان
شیوه ارجاع
فضلی، رخساره و رفیعی، مرجان،1397،اثربخشی قصه درمانی بر بهبود رشد زبانی و مهارت های اجتماعی در نوآموزان پیش دبستانی دیرآموز،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز