چکیده مقاله
امروزه با توجه به تغییرات سریع در تکنولوژی، شرایط محیطی و جهانی شدن، بسیاری از مدیران سازمانها به راهکارهایی هستند تا خود را با شرایط جدید وفق داده و به عملکرد و اثربخشی بالا تری دست یابند به عبارتی سازمانها با چالشهای زیادی مواجه هستند که ادامه حیات آنها، منوط به تصمیم گیری درست و به موقع و مدیریت صحیح و بالواقع مدیریت ناب می باشد از سوی دیگر، مقوله اثر بخشی سازمانی نیز به عنوان یک مفهوم کیفی بسیار مورد توجه صاحبنظران مدیریت قرار دارد و سازمانها درصدد آن هستند که با بهره مندی از مدیریت ناب و شناسایی و کنترل عوامل تاثیر گذار بتوانند اثربخشی خود را ارتقاء بخشند در این بین مدیریت صحیح و اشتراک دانش می تواند به عنوان یکی از مکانیزم های میانجی موثر در رابطه عوامل سازمانی و اثربخشی سازمانی عمل کند چرا که امروزه افراد و سازمانها دیگر به تنهایی قادر به حل مشکلات فرارو نیستند و مجبور در به اشتراک گذاشتن دانش و مهارتها می باشند که ضرورت تشکیل تیمها و کارگروهی در سازمانها و اهمیت مطالعه بر روی مقوله کار تیمی را آشکار می سازد لذا با توجه به اهمیت مساله این تحقیق با هدف بررسی ارتباط بین مدیریت ناب و اثربخشی سازمانی با نقش واسط اشتراک دانش و فرهنگ تیمی در قالب یک مطالعه مروری کتابخانه ای انجام گرفته است داده ها و اطلاعات مورد نیاز نیز با استفاده از مرور و مطالعه کتب مختلف فارسی و لاتین، مجلات و مقالات و جستجو در سایتها و پایگاه های علمی و الکترونیکی معتبر جمع آوری شده است در نهایت نتایج این مقاله بیان می دارد که فرهنگ تیمی و اثربخشی سازمانی، روابط نزدیکی با هم دارند به طوری که سازمانهایی که انطباق پذیری، سازگاری با ارزشها، انجام کارهای گروها و تیمی، ماموریت هایی مشترک در فرهنگشان را می پذیرند، تمایل زیادی به حل موضوعات، یافتن شیوه های جدید کاهش هزینه، اشتراک دانش، همکاری و تیم محوری را در راهبردیشان دارند در نتیجه برخورداری از مدیریت ناب و صحیح در کنار بهره مندی از رویکردتعاملی راهبرد فرهنگ تیمی می تواند نتایج مفیدی را در جهت ارتقای اثربخشی سازمانی و اشتراک دانش به ارمغان آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فریدنی، نرجس و نوروزی، زهرا و صفدریان، علی،1397،ارتباط بین مدیریت ناب و اثربخشی سازمانی با نقش واسط اشتراک دانش و فرهنگ تیمی،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز