بررسی اثر بخشی زوج درمانی رفتاری- تلفیقی بر الگوهای ارتباطی زوجین

چکیده مقاله

هدف این پژوهش بررسی تاثیر زوج درمانی رفتاری تلفیقی IBCT برالگوهای ارتباطی زوجین مراجعه کننده به مجتمع قضایی دادگستری شهرستان تبریز است این پژوهش شبه آزمایشی است و از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل است، جامعه آماری، کلیه زوج هایی را شامل می شود که به علت اختلاف و ناسازگاری روابط زناشویی به مجتمع قضایی دادگستری شهرستان تبریز در سال 1395 مراجعه نمودند و حجم نمونه پژوهشی 40 زن و شوهر 20زوج می باشند که از نمونه های در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل انتخاب و جایگزین شدند زوجین گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت زوج درمانی رفتاری تلفیقی قرار گرفتند و در پایان از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد ابزار این پژوهش پرسشنامه الگوهای ارتباطی CPQ کریستنسن و سالاوی می باشد که از روایی و پایایی خوبی برخوردار است یافته های این تحقیقی با استفاده از نرم افزار SPSS و شیوه آماری تحلیل کواریانس نشان داد که تاثیر زوج درمانی رفتاری تلفیقی بر الگوهای سازنده متقابل، توقع/کناره گیری، و الگوهای اجتنابی متقابل معنادار است نتیجه نهایی این است که شیوه فوق تاثیر به سزایی در بهبود الگوهای ارتباطی زوجین دارد و می توان از آن در موارد مشابه استفاده کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سکینه عباسی بورندرق

دانشگاه فردوسی، مشهد

فرامرز خدایی فعال

دانشگاه تبریز، تبریز

سیدعلی کیمیایی

دانشگاه فردوسی، مشهد

�باسی بورندرق، سکینه و خدایی فعال، فرامرز و کیمیایی، سیدعلی،1397،بررسی اثر بخشی زوج درمانی رفتاری- تلفیقی بر الگوهای ارتباطی زوجین،چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار30 خرداد 1397 · شیراز