چکیده مقاله
شناخت وضعیت موجود مناطق از لحاظ شاخص های توسعه و مقایسه آنها با یکدیگر، اولین مرحله در برنامه ریزی های منطقه ای وایجاد تعادل و تامین عدالت اجتماعی بین مناطق به شمار می رود هدف از تحریر این مقاله، مقایسه توسعه یافتگی شهرستان های استانهمدان و تحلیل نابرابری های منطقه ای در این استان می باشد روش پژوهش ، توصیفی تحلیلی است شاخص های مورد بررسی متشکل از ۱۰ شاخص، شامل شاخص بهداشتی درمانی می باشد جهت مقایسه توسعه یافتگی شهرستان ها، از مدل های تاکسونومیعددی، موریس و امتیاز استاندارد شده استفاده شده است شهرستان های استان از نظر سطح توسعه یافتگی، در ۳ گروه همگن طبقهبندی شدند نتیجه ی حاصل از پژوهش نشان داد که : شهرستان همدان به عنوان برخوردارترین و شهرستان کبودرآهنگ در دوتکنیک امتیاز استاندارد شده و موریس و شهرستان فامنین در تکنیک تاکسونومی به عنوان محروم ترین شهرستان های استان میباشند همچنین نتایج سطح بندی مناطق نشان می دهد که : الگوی حاکم بر ساختار فضایی استان همدان، الگوی مرکز پیرامون میباشد، که این مسئله لزوم توجه به برنامه ریزی منطقه ای را ضرورت می بخشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مطهری تبار، مهدی و افضلی، کورش و زهرودی، سیدمحسن،1401،بیان یک چهارچوب مفهومی برای شهر اسلامی،هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران