چکیده مقاله
تاریکی نماد ضعف، پلیدی و نابودی است عنصر نجات دهنده نور است که از بدو تمدن جایگاه خاصی در تفکرات انسانی داشته است نورتنها روشن کننده مسیر نیست در اشعار، در ادیان و در هنر و هرجا که نور بیان شده خط فکری نویی را ایجاد کرده معماری به عنوانآیینه تمام نمای تمدن و تفکر بشری مشتاقانه نور را به آغوش کشیده و خود را تعریف می کند هدف از این پژوهش تبیین جایگاه معرفتینور در معماری معاصر براساس یافته های معرفتی معماری سنتی ایران است، که به این منظور مسجد شیخ لطف الله اصفهان مورد بررسیقرار گرفته است جایگاه معنایی نور در معماری معاصر چیست؟ بازگشت معرفتی نور به ساختارهای صرفا عملکردی معماری معاصر چگونهامکان پذیر است؟ این مطالعه تحلیلی توصیفی بوده و در آن از اسناد کتابخانه ای استفاده شده است و در آن شکل دریافت نور و مفهوم آن مورد مطالعه قرار گرفته است یافته های این تحقیق حاکی از آن است که نور از دو جنبه فیزیکی و عرفانی قابل بررسی است نیازفیزیکی در بناهای امروزی تا حدودی تامین شده اما نیاز های عرفانی و حسی همچنان نیاز به توجه دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ذریان، آلاله و قدسی، مهرنوش و انارکی، امین،1401،تبیین جایگاه معرفتی نور در هنر معماری معاصر ایران (نمونه موردی: مسجد شیخ لطف الله اصفهان)،هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران