چکیده مقاله
شکل گیری برخی از محلات و مناطق شهرهای بزرگ بنا به دلایل متعدد بگونه ای است که با ضوابط و معیارهای شهرسازی و معماریامروز به ویژه در کلان شهرها مغایرت دارد این بافت به مرور زمان فرسوده تر شده و علاوه بر فرسودگی ابنیه، شبکه تاسیسات شهری آنهانیز فرسوده شده و کارکردهای شهری خود را از دست می دهند بافت فرسوده و قدیمی شهری به دلایلی همچون مرکزیت همیشگی درشهر، دارای اهمیت خاصی است یکی از راه های پاسخگویی مناسب به این نوع از بافت های شهری اقدماتی از جمله نوسازی و بهسازی،بازآفرینی شهری می باشد نوسازی و بهسازی بافتهای فرسوده شهری به عنوان مساله ای با ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، حقوقی، فنیاز اوایل دهه ۸۰ در برنامه های دولت و شهرداری ها قرارگرفته است این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، با هدف بررسی و ساماندهی بافت های فرسوده از منظر برنامه ریزی شهری، نگارش شده است بافت فرسوده، به مفهوم فرسودگی کالبدی و اجتماعی، محصول تاثیر و تاثرمتقابل فرایندهای اجتماعی و فضای جغرافیایی است بدین سبب موضوع بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده شهری، همواره یکی ازمسائل و چالش های شهرهای امروزی است، که اندیشمندان حوزه های مختلف و مدیران شهری را به حیطه تلاش در جهت بهسازی ونوسازی آن کشانده است نتایج پژوهش ها نشان می دهد اهمیت موضوع بافت های فرسوده شهری و خطرپذیری بالای مناطق شهری،بازسازی و بهسازی بافت های مذکور، جهت جلوگیری از خسارات جانی و مالی زلزله یکی از مهمترین موضوعات در رابطه با بافت هایفرسوده شهری می باشد و یکی از موانع اصلی احیای این بافت ها، نحوه تامین مالی این پروژه ها است این فرایند بدون مشارکت مردمغیرممکن و یا بسیار دشوار می باشد عدم رعایت اصول ساخت و ساز و ضوابط قطعه بندی و تراکم و سطح اشغال و ایمنی ساخت وساز دربافتهای مذکور طی مدت زمان شکل گیری وتوسعه خود موجب شکل گیری بافت های فرسوده وخطرساز شهری گردیده و این روندهمچنان ادامه دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جایی، زهرا و فرجی، محسن و لک علی آبادی، سعید،1401،جایگاه برنامه ریزی شهری در ساماندهی بافت های فرسوده و ناکارآمد شهری،هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران