حضور پذیری فضای شهری برای زنان ایرانی

چکیده مقاله

یافته های پژوهشی نشان می دهند که زنان به طور یکسان با مردان از فضاهای شهری بهره مند نمیشوند این محدودیت به دلیل هنجارهای خاص فرهنگی همواره گریبانگیر زنان می باشد بعلت پوشش وحجب و حیا خاص زنان ایرانی و عرف جامعه محدودیت زنان ایرانی برای حضور در فضاهای شهری بیشتر ازدیگر زنان است ایکی ز راه حل هایی که برای افزایش حضور زنان درفضاها به کار می رود ، تفکیکجنسیتی فضاهای عمومی است اما با ت فکیک جنسی ماهیت فضاهای عمومی تغییر کرده و در نهایت بهفضایی نیمه عمومی خصوصی تبدیل خواهد شد درحالیکه با ملاحظات فیزیکی و اجتماعی بصورت موازیمی توان جو فضاهای شهری را تحت تاثیر قرارداد و میزان بهره مندی زنان از این فضاها و درک آنها ازمحیط عمومی را ارتقا بخشید هدف احیای عرصه های حضور و تعامل زنان در فضایی با پشتوانه شناخت دقیق زندگی روزمره زنان و بیانزمینه هایی که برای حضور زنان ایرانی در فضاهای شهری باید به آن ها توجه نمود؛ می باشد در بررسیموضوع علاوه بر مطالعات کتابخانه ای ،بررسی میدانی از طریق مشاهده و پر کردن پرسشنامه صورت گرفتهاست با تاکید بر مبانی نظری پس از سنجش وضعیت خیابان سعدی واقع در حوزه مرکزی شهر مشهد نتیجه بررسی ها نشان می دهد بین محدودیت های عرفی زنان و توقعات آن ها از یک فضای شهری مطلوبرابطه مستقیم وجود دارد که این موارد می تواند ابزار مناسبی برای طراحان در طراحی فضاهای شهری باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هانیه جنگی

کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی شبستر

�نگی، هانیه،1401،حضور پذیری فضای شهری برای زنان ایرانی،هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران