چکیده مقاله
وجود برخی از شهروندانی که جرو ناتوانان جسمی ، معلولین و جانبازان می باشند در هر شهری بدیهی است و آنها نیر همچون سایرشهروندان از حق زندگی کامل برخوردارند و نیازمند استفاده از امکانات و تسهیلات شهری و دسترسی های مطلوب می باشند حال آنچهبسیاری از شهرها شاهد مسائل و محدودیتهای جدی برای این افراد هستند پژوهش حاضر با هدف مناسب سازی فضای پیاده روهایشهری برای معلولین در پی آن است که از این طریق مشارکت این افراد را در امور شهری افرایش داده و به تبع آن سبب کاهش آسیبپذیری آنها در سطوح اجتماعی مختلف شهرها گردد روش این پژوهش توصیفی تحلیلی است و تلاش دارد تا علاوه بر بررسی پیاده روهای شهری به راهبردهای مناسب سازی آنها برای شهروندان معلول دست یافته و چهارچوب نظری قابل قبولی را برای این هدف ارائهنماید یافته های پژوهش بیانگر آن است که ناهمواریهای موجود در پیاده روهای محدوده مورد مطالعه موجب می شود معلولین در اغلبمواقع ، هنگام تردد از پیاده روها دچار مشکلات جدی شده و عموما رفت و آمد از خیابانهای اصلی را ترجیح دهند این امر موجب فاصلهگرفتن افراد معلول از سایر شهروندان و عدم مشارکت آنها در امور شهری می گردد پیاده روهای نامناسب و فاقد مسیر ویژه برای حرکتمعلولین ، وجود موانع در پیاده روها ، نبود مکان استراحت برای ایشان و چندین کمبود دیگر از جمله مشکلات و کمبودهای این قشر ازجامعه است که با مرور و تحلیل آنها و بررسی راهکارهای بشر گرفته شده در سایر کشورها و فناوریهای نوین مربوطه ، می توان بهراهکارها و طرحهای پیشنهادی و اقدامات اجرایی با تشیه بر ضوابط و استانداردها و دستورالعمل های مناسب سازی فضای پیاده روهادست یافت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یری، حسین،1401،مناسب سازی فضای شهری جهت معلولین و شناخت چالش های اجرایی آن،هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مهندسی عمران، معماری ،شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران