مدلسازی برداشت آب از منابع آبهای سطحی برای تامین مصارفکشاورزی با به کارگیری روش برنامه ریزی بیان ژن

چکیده مقاله

با توجه به بحران آب در کشور، آب های سطحی از نقش مهمی برای تامین آب مصارف کشاورزی برخوردار هستند لذا، مدلسازی حجمبرداشت آب از رودخانه ها و نهرها می تواند تاثیر بسزایی در مدیریت منابع و بحران آب داشته باشد در این مطالعه با استفاده از روشهوشمند برنامه ریزی بیان ژن GEP به مدلسازی میزان برداشت آب از رودخانه های محدوده مطالعاتی دماوند، پرداخته شد بدینمنظور، در این مطالعه کارایی مدل GEP بر اساس سناریوهای مختلف شامل سناریوهای هیدرولوژیکی کمی جریان حداقل، جریان حداکثر و میانگین جریان رودخانه ، کاربری اراضی مساحت باغ و سطح کل زیرکشت ، ریخت شناسی عمق و عرض رودخانه ،هیدرولوژیکی کیفی دمای آب، هدایت الکتریکی آب و سناریو ترکیبی در محدوده دماوند ارزیابی شد نتایج حاکی از عملکرد برتر مدل GEP بر اساس سناریو ترکیبی، می باشد در مدل بهینه GEP شاخص های ارزیابی ضریب همبستگی R ، مجذور میانگین مربعات خطا RMSE ، میانگین قدر مطلق خطا MAE و ضریب کارایی نش NSE ، به ترتیب ۹۴ / ۰ ، ۹۷ / ۴۸ ، ۱۶ / ۳۴ و ۸۸ / ۰ بدست آمدبنابراین، نتایج این پژوهش نشان دهنده عملکرد قابل قبول روش برنامه ریزی بیان ژن در تخمین میزان برداشت آب از رودخانه می باشد تعیین و تخمین میزان برداشت آب از رودخانه می تواند در اعمال اصلاحات مدیریتی توسط مدیران و سیاست گذاران نقش کلیدی ایفاکند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمیرا رضایی پروریجی

دانشجوی کارشناسی ارشد MBA استراتژی، دانشگاه روزبهان ساری

علی رضایی پروریجی

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آب سازه های آبی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

�ضایی پروریجی، سمیرا و رضایی پروریجی، علی،1402،مدلسازی برداشت آب از منابع آبهای سطحی برای تامین مصارفکشاورزی با به کارگیری روش برنامه ریزی بیان ژن،هشتمین همایش بین المللی مهندسی کشاورزی و محیط زیست با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین همایش بین المللی مهندسی کشاورزی و محیط زیست با رویکرد توسعه پایدار15 اسفند 1402 · تهران