چکیده مقاله
مصرف بیرویه آب در بخش کشاورزی و تلفات بالای آب در این بخش باعث توجه بیش از پیش به بهرهوری آب گردیده است اولین قدم در راه افزایش بهرهوری آب سنجش مقدار آن در وضعیت کنونی و شناخت پتانسیلهای موجود برای افزایش آن میباشد در این راستا وضعیت بهرهوری آب در شبکه آبیاری و زهکشی از سال ۷۷ تا ۸۱ مورد بررسی قرار گرفت با توجه به معیار بهرهوری آب نسبت ستانده به نهاده آب شاخصهای مختلفی برای ارزیابی بهرهوری آب مورد استفاده قرار گرفت ستانده به سه صورت، میزان تولید، ارزش ناخالص تولید وارزش خالص تولید و نهاده آب هم به چهار صورت آب آبیاری، آب ورودی خالص، کل آب خرج شده و آب مورد نیاز تبخیر تعرق واقعی به کار برده شد نتایج نشان داد شاخصهایی که بر اساس میزان تولید هستند بدلیل تغییرات الگوی کشت و شرایط اقلیمی متفاوت در سالهای انجام تحقیق با شاخصهایی که بر اساس ارزش خالص و ناخالص تولید متوسط ارزش ناخالص تولید بودند همبستگی بالایی ندارند ولی بین شاخصهایی که بر اساس ارزش خالص و ناخالص تولید میباشند همبستگی بالایی وجود دارد متوسط ارزش ناخالص هر واحد آب آبیاری، آب ورودی خالص، کل آب خرج شده و آب مورد نیاز تبخیرتعرق در شبکه به ترتیب ۱۰۷۶ ،۴۸۸ ،۶۵۲ و ۱۰۹۵ ریال بر متر مکعب برآورد گردید در سالهای اخیر بهرهوری آب ارتقا یافته و مقدار شاخصها در سال ۱۳۸۰ به بیشترین مقدار خود رسیدهاند نتایج حاکی از وجود پتانسیل بالا زراعی ۸۱ جهت ارتقای بهرهوری آب در شبکه آبیاری مغان میباشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدعلی، سیاوش و خلقی، مجید،1383،ارزیابی بهره وری آب در شبکه آبیاری و زهکشی مغان براساس تعاریف نوین بهره وری آب،اولین کنفرانس مدیریت منابع آب،تهران