چکیده مقاله
در طراحی و ساخت کانالهای انتقال آب، مدیریت ریسک در مورد سیلابها و آبهای اضافی نیازمند نگرشی خاص به لحاظ مهندسی است اصلی ترین عامل در بررسی این روند، توجه به ماهیت احتمالاتی میزان رواناب حاصل از سیلاب و ظرفیت آببر هندسه هیدرولیکی کانال است که تابعی از عدم قطعیتهای هیدرولیکی و هیدرولوژیکی می باشد مهندسین برای حل این مشکل از روش طراحی بر مبنای ریسک استفاده می نمایند در این روش اگر ظرفیت آببر کانال QC و میزان دبی رواناب QB باشد ، میزان موفقیت طرح به صورت QB، P QC خواهد بود که عکس آن نشانگر احتمال شکست می باشد در این مقاله با توجه به اینکه معادله مانینگ و رابطه استدلالی بین مهندسین رشته آب از مقبولیت زیادی برخوردار هستند، ابتدا به کمک روش آنالیز ریسک برای هر یک از معادلات به شناسائی و محاسبه میزان تأثیر ریسک هر یک از پارامترهای دخیل در آن معادلات پرداخته می شود سپس در یک مطالعه موردی و بر اساس آمار هواشناسی در یک بازه ۲۰ ساله در خصوص ریسک ظرفیت آببر یک کانال روباز بررسیهای لازم انجام گرفته است و در نهایت با استفاده از نتایج محاسبات در خصوص طراحی بهینه هندسه کانال و میزان درصد موفقیت آن بحث و نتیجه گیری شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یمان شعار، فرهاد،1387،آنالیز ریسک و طراحی بر مبنای ریسک کانالها،سومین کنفرانس مدیریت منابع آب،تبریز