ارزیابی تغییرات کاربری اراضی وتاثیر آن درمیزان تولید رواناب: مطالعه موردی حوضه آبخیز تنگ سرخ شیراز

چکیده مقاله

در این تحقیق برای شناسایی عرصه های سیلخیز از 2 نوع تصویر ماهواره ای مربوط به سنجنده اچ – آر – جی اسپات 2005 1384 و تی ام لندست 4 مربوط به سال 1988 1367 استفاده گردید و با استفاده از روش SCS سیل خیزی حوضه برای سال های مربوطه برآورد گردید در ابتدا نقشه کاربری براساس تصاویر موجود تهیه گردید از ترکیب نقشه گروه هیدرولوژیکی و کاربری، نقشه شماره منحنی برای بازه زمانی مورد نظر تهیه گردید سپس مقادیر ضریب نگهداشت خاک برآورد گردید با استفاده از DEM به روش TPSs و رابطه گرادیان بارش حداکثر 24 ساعته نقشه همباران تهیه شد بیشترین کاهش سطوح مربوط به کاربری مراتع وجنگل ها به ترتیب 1401/9 و 223/5 هکتار و بیشترین افزایش سطوح مربوط به کاربری اراضی بایر و دیمزار های کم بازده به ترتیب 986/2 و 602/5 هکتار می باشد برای ارزیابی صحت لایه های کاربری تهیه شده از ضریب کاپا استفاده گردید که به ترتیب برای تصاویر اسپات و لندست 0/91 و 0/86 محاسبه گردید نتایج نشان داد که بیشترین افزایش در CN در تغییر کاربری از مرتع به دیمزار و بیشترین کاهش در نمایه نگهداشت خاک در تغییرکاربری دیمزار به بایر رخ داده است نقشه پهنه بندی پتانسیل سیلخیزی حو ضه در 5 کلاس خیلی کم ، کم ، متوسط ، زیاد و خیلی زیاد نشان داد که در طی بازه زمانی 18 سال سیلخیزی حوضه 22 درصد افزایش یافته بطوریکه با کاهش درصد پوشش گیاهی عمق رواناب به صورت نمائی افزایش داشته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسین آهی

کارشناس ارشد مدیریت مناطق بیابانی ورئیس گروه پایش ومونیتورینگ اداره

ناصر طالب بیدختی

استاد گروه مهندسی دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز

اردوان قربانی

استادیار گروه مرتع و آبخیز دانشگاه محقق اردبیلی

مهرزاد خرد

کارشناس ارشد جنگلداری اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس

�هی، حسین و طالب بیدختی، ناصر و قربانی، اردوان و خرد، مهرزاد،1387،ارزیابی تغییرات کاربری اراضی وتاثیر آن درمیزان تولید رواناب: مطالعه موردی حوضه آبخیز تنگ سرخ شیراز،سومین کنفرانس مدیریت منابع آب،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس مدیریت منابع آب23 مهر 1387 · تبریز