چکیده مقاله
توسعه و گسترش شهرها به ویژه در حالت سنتی آن، موجب تغییر در ماهیت زمین و به تبع آن تغییر در پارامتر های هیدرولوژیکی طبیعی حوضه می شود مهمترین پارامتری که در توسعه تغییر می کند نفوذپذیری می باشد کاهش نفوذپذیری عامل اصلی افزایش حجم رواناب شهری ناشی از بارندگی و همچنین انتقال آلودگی از نواحی مجاور می باشد جهت جبران اثرات منفی توسعه بر چرخه هیدرولوژیکی، هدایت و مهار آبهای سطحی از شبکه زهکشی بهره برده می شود که این سیستم به دلیل محدودیت هایی از قبیل نقص در طراحی، الزامات زیربنایی، سازگار نبودن با محیط زیست و معمولا با مشکل مواجه شده و عبور حجم عظیم رواناب از محدوده توسعه یافته و تشکیل سیلاب مخرب شهری را به دنبال خواهد داشت در تحقیق پیشرو سعی بر معرفی برخی روش ها با عنوان توسعه کم اثر شده است و با مقایسه آنها از لحاظ اقتصادی، عملکرد و قابلیت اجرا مناسبترین روش معرفی گردیده است توسعه کم اثر یکی از روش های مدیریت سیلاب شهری برای حفظ و بازگرداندن شرایط هیدرولوژیکی طبیعی یک حوضه آبریز به شرایط اولیه قبل از توسعه یافتگی و بهبود محیط زیست آن حوضه می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
جمیل بهرامی
استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان
هدی جوزاده
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و مدیریت منابع آب، گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان
شیوه ارجاع
�هرامی، جمیل و جوزاده، هدی،1395،روش توسعه کم اثر (Low Impact Development) شیوه ای سازگار با محیط زیست در کنترل سیلاب شهری،ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،سنندج
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران1 اردیبهشت 1395 · سنندج