ارزیابی کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی با استفاده از شاخص یکپارچه ردپای آب زیرزمینی (مطالعه موردی: حوضه آبریز زاینده رود)

چکیده مقاله

اقلیم خشک و نیمه خشک ایران، همواره تهدید تنش آبی و در پی آن عدم بهره برداری پایدار از منابع آب را، به ویژه برای استان های واقع در فلات مرکزی به همراه داشته است کاهش بارندگی و کمبود آب موجب برداشت بیش از حد کشاورزان و بهره برداران از آب های زیرزمینی و در نتیجه برهم خوردن تعادل کمیّت و کیفیت آبخوان و همچنین افزایش دشت های ممنوعه در کشور شده است لذا این مطالعه به بررسی شرایط کمیت و کیفیت آبخوان های حوضه زاینده رود به کمک شاخص ردپای یکپارچه آب های زیرزمینی و همچنین استانداردهای کیفیت آب شولر برای مصارف شرب و ویلکوکس برای آبیاری در سال های 1385 و 1395، در محیط نرم افزار Arc GIS پرداخته است علیرغم تمام تلاش ها و مطالعاتی که طی این سال ها برای بهبود وضعیت کمیت و کیفیت منابع آب این حوضه انجام شده، نتایج نشان دهنده ی بهبود نسبی و حتی در برخی موارد بحرانی تر شدن شرایط آبخوان ها می باشد، هرچند میانگین کل حوضه در بخش کمیت منابع آب، از 1/1 به 0/8 و در حوزه مطالعات یکپارچه آب های زیرزمینی برای مصارف شرب و کشاورزی به ترتیب از 8/9 و 1/3 به 7/3 و 1/1 بهبود یافته است، اما بحران آب های زیرزمینی همچنان به قوت خود در این حوضه پابرجاست

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سهیلا نجفی

دانشجوی ارشد مدیریت منابع آب پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

عباس روزبهانی

دانشیار پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

سامان جوادی

دانشیار پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

نجفی، سهیلا و روزبهانی، عباس و جوادی، سامان،1399،ارزیابی کمی و کیفی منابع آب زیرزمینی با استفاده از شاخص یکپارچه ردپای آب زیرزمینی (مطالعه موردی: حوضه آبریز زاینده رود)،هشتمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس ملی مدیریت منابع آب ایران27 بهمن 1399 · مشهد