چکیده مقاله
در دهه های اخیر به ویژه از نیمه قرن بیستم به بعد، جامعه بشری از جنبه های متعددی تغییر یافته است افزایش جمعیت منجر به آسیب به عرصه های طبیعی شده است از طرف دیگر رشد رفاه اجتماعی و آگاهی نسبت به اثرات مضر آلاینده ها، پسماندها و پیامد حوادث آتش سوزی جنگلی ، فشارهای فزایندهای را بر مدیران وارد آورده و نقش عوامل انسانی و سازمانی به طور روزافزونی بارزتر شده است توجه به فرهنگ پیش گیری جایگاه ویژهای در نگرش نوین به ایمنی دارد فراهم کردن انگیزه، روحیه مالکیت ، مسئولیت و پاسخگو بودن در افراد، التزام عملی مدیران به اصل اولویت پیش گیری بر سایر جنبه ها از جمله ویژگی های یک سازمان دارای فرهنگ ایمنی است لذا بررسی فرهنگ ملی و تعیین موارد ناسازگاری با فرهنگ سازمانی در عرصه های طبیعی از اهمیت به سزایی برخوردار می باشد فرهنگ ایمنی آموختنی است ؛ از این رو می توان گفت که یکی از علل عمده نامناسب بودن آن پایین بودن سطح آگاهی افراد است و بر این اساس یکی از راهکارهای ارتقای آن بالا بردن آگاهی ها از طریق انواع آموزشها می باشد جنگل های زاگرس بیشترین موارد آتش سوزی با عوامل انسانی را داشته است که این موضوع نقش آموزش های پیش گیرانه را پررنگ تر خواهد نمود در این پژوهش سعی شده است که ضمن ارائه تعاریفی از مدیریت بحران و لجستیک و تعیین نقش و جایگاه آموزش در مدیریت بحران عرصه های جنگلی زاگرس, به بحث و بررسی این مهم پرداخته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لامی، راضیه و عسگری، کوروش،1401،اهمیت آموزش و پیشگیری و ترویج در مدیریت حریق عرصه های جنگلی زاگرس،هفتمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE25 مرداد 1401