چکیده مقاله
هرچند مجازات های جایگزین حبس مندرج در فصل نهم قانون مجازات اسلمی مصوب ۱۳۹۲ ماده ۶۴ الی ۷۹ تاسیس قضایی جدید و آخرین اراده قانون گذار می باشد، ولی مجازات های جایگزین حبس با عنوان «تبدیل مجازات» و و در قالب تخفیف مجازات و متعاقب احراز کیفیات مخففه در قوانین جزایی قبل و بعد از انقلاب اسلامی، پیشینه تقنینی دارد، خصوصا برخلاف ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰ که بدون اعلام و احصاء مجازات های تبدیلی به عبارت و یا تبدیل به مجازات از نوع دیگری نماید که مناسب تر به حال متهم باشد اکتفا کرده بود، مواد ۳ الی ۵ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب ۱۳۸۲، ضمن محدود کردن تخفیف مجازات حبس به تا یک سوم حداقل مجازات قانونی جرم ، به احصاء مجازات های تبدیلی متناسب پرداخته است که جهت پرهیز از اطاله کلام از نقل آن خودداری می گردد نکته قابل ذکر دیگر اینکه تاسیس جدید مورد سوال نیز مانند مواد ۳ و ۵ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، تبدیل مجازات را فقط در مورد حبس پذیرفته است با این وجود تفاوت اصلی تاسیس جدید مجازات های جایگزین حبس مصوب قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، با مجازات های تبدیلی پیش بینی شده در قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، علاوه بر آن که مچازات های جایگزین حبس بصورت تاسیس جدید و مستقل و خارج از موضوع تخفیف تقلیل یا تبدیل مجازات مطرح شده است، جنبه الزامی بودن آن می باشد، زیرا عبارت دادگاه می تواند مندرج در مواد ۳ الی ۵ قانون اخیرالذکر، بر تخییری بودن تخفیف مجازات یا تبدیل به مجازات متناسب با مجازات اصلی تصریح دارد، در صورتی که تاسیس جدید با احراز شرایط موجود در ماده ۶۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و رعایت مواد بعدی برای دادگاه الزامی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زیزی، عسکر و اهرون، محمد،1399،بررسی مجازات های جایگزین حبس در قانون مجازات نیروهای مسلح،دومین کنفرانس بین المللی فقه ، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی فقه ، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴20 بهمن 1399 · مشهد