چکیده مقاله
عصر حاضر عصر انفجار اطلاعات و دانش است که همواره در حال پیشرفت و ترقی می باشد، لذا لزوم استفاده صحیح از این اطلاعات و به کار بردن آن در ززمینه های مختلف در بستر جامعه اهمیت وافری دارد لذا از دیرباز آموزههای وحیانی و دینی بشریت را به سوی تفکری صحیح و سنجشگرایانه سوق داده و در پی تربیت اندیشه ای سالم در بستری امن می باشد دین مبین اسلام همواره انسان را به تفکر و تعقل صحیح و اندیشمندانه تشویق و پیشوایان دینی نیز بر این موضوع تاکید میکنند لذا عدم جامعیت اصول در رویکرد تفکر انتقادی محدود شدن تعریف عالم به جهان مشهود و غفلت از حقایقی که از دایره حواس تجربی ما خارج است و محدود شدن تعریف زندگی انسان به حیات این جهانی و مواردی دیگر در این رویکرد، از جمله تفاوت های اساسی دو منظر تربیتی مذکور است هم چنین هدف از تفکر انتقادی در اسلام رسیدن به آرمان های الهی و انسانی است و نقد رویکرد تفکر انتقادی براساس آموزههای اسلامی در اسلام تفکری جهت دار است بنابراین از منظر اسلام، سیاست انتقاد گری و انتقاد پذیری لازمه پویایی و حرکت تکاملی فرد و جامعه اسلامی می باشد هدف کلی این پژوهش تحلیل رویکرد تفکر انتقادی در تعلیم و تربیت بر اساس آموزه های فقه اسلامی است بنا بر ماهیت موضوع تحقیق در این پژوهش از روش تحقیق توصیفی تحلیلی استفاده شده و حوزه پژوهش شامل منابع مکتوب، بانک های اطلاعاتی و متون اسلامی بوده است روش جمع آوری اطلاعات فیش برداری بوده است منابع مورد استفاده در این پژوهش ،کتاب مقاله های تربیتی و بانک های اطلاعاتی مرتبط بوده است یافته ها نشان داد که تفاوت قابل تاملی در مبانی رویکرد تفکر انتقادی رایج با مبانی جهان شناسی و انسان شناسی در تربیت اسلامی وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مجرد اشکه سو، امید،1402،پویایی و حرکت تکاملی فرد و جامعه اسلامی بر پایه تفکر انتقادانه از منظر دین اسلام،چهارمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴1 آبان 1402 · مشهد