چکیده مقاله
اشتغال زنان به عنوان یکی از شاخصهای توسعه انسانی، در اسناد بینالمللی حقوق بشر و همچنین در برخی قوانین داخلی کشورها مورد حمایت قرار گرفته است در نظام حقوقی ایران، اصولی از قانون اساسی، قانون کار و قوانین حمایتی به ظاهر از اشتغال زنان حمایت می کنند، اما در عمل با موانع جدی فرهنگی، حقوقی و نهادی مواجهاند از سوی دیگر، اسناد بینالمللی مانند کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان CEDAW و میثاقهای بینالمللی، بر اصل برابری و رفع تبعیض تاکید دارند این مقاله با رویکردی تطبیقی، به تحلیل جایگاه حق اشتغال زنان در قوانین ایران و مقایسه آن با استانداردهای بینالمللی می پردازد یافته های تحقیق نشان می دهد که علیرغم برخی پیشرفت ها، همچنان چالش هایی چون فقدان سیاستگذاری هدفمند، تبعیض نهادینه شده و تعارض بین قانون و سنت های فرهنگی، مانع از تحقق کامل این حق در ایران شده اند مقاله بر ضرورت اصلاحات تقنینی، نهادسازی حمایت محور و تعامل فعال با نهادهای بینالمللی حقوق بشر تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری، محمد،1404،بررسی تطبیقی حق بر اشتغال زنان در نظام حقوقی ایران و اسناد بینالمللی حقوق بشر،نهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴23 اردیبهشت 1404 · مشهد