چکیده مقاله
براساس ماده یک از قانون مدیریت پسماند : ۱۳۸۳ جهت تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران وبه منظور حفظ محیط زیست کشور از آثار زیانبار پسماندها و مدیریت بهینه آنها، کلیه وزارتخانه ها و سازمانها و موسسات و نهادهای دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام میباشد و کلیه شرکت ها و موسسات و اشخاص حقیقیو حقوقی موظفند مقررات و سیاست های مقرر در این قانون را رعایت نمایند این قوانین و آئین نامه های اجرائی آنها جملگی بر حفاظت از محیط زیست تاکید داشته و همه مجریان و مردم ایران را به اجرا و رعایت این قانون دعوت می کند حال صرف نظر از این که در این هیجده سال تصویب قانون اختصاصی مربوط به پسماند تا چه اندازه موفق شده ایم بماند، اما اکنون که پسماند شده بلای جان محیط زیست، چکار باید کرد؟ در حقیقت بحران اصلی کشور در خصوص پسماند، مدیریت است، این حوزه به لحاظ منابع و قانون هیچ مشکلی ندارد بلکه مشکل اصلی در بخش مدیریت و اجراست البته این مدیریت فقط در بخش مدیریت های دولتی و شهرداری ها نیست بلکه به مدیریت شهروندان نیز ارتباط دارد و اما گیلان سرسبز، گیلان زیبا، گیلانی که مجبور است سالی حدود ۱ میلیون تن معادل پسماند را در طبیعت زیبایش جای دهد پسماندی که خسارات غیر قابل باور آننه تنها کشاورزی، آب، دریا و جنگل های آن، بلکه سرمایه ها و سلامتی ساکنانش را نیز به مخاطره انداخته، که متاسفانه هزینه ها آنچنان سنگین است که قلم قادر به نوشتن آنها نیست و نمی توان در قالب عدد و رقم بنویسیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یلوه، غلامرضا،1401،ارزیابی فنی، اقتصادی و اجتماعی پسماند خانگی استان گیلان و ارائه راهکار اجرائی حل مشکلات موجود،نخستین کنفرانس ملی چالش های محیط زیست: صنعت و معدن سبز،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نخستین کنفرانس ملی چالش های محیط زیست: صنعت و معدن سبز28 اردیبهشت 1401 · تهران