چکیده مقاله
هدف از بررسی این تحقیق، شناخت پتانسیل آسیب زای زندگی حاشیه نشینی بر نظام فرهنگی شهر مشهد است تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی است، روش تحقیق، روش پیمایشی و مطالعه اسنادی است از تکنیک پرسشنامه محقق ساخته برای سنجش دیدگاهها، نظرات و رفتارهای حاشیه نشینان و از تکنیک تحلیل ثانویه در بررسی مطالعات، گزارشها و تحقیقات انجام شده در حوزه حاشیه نشینی استفاده شده است جامعه آماری طرح دو گروه بوده است: گروه اول خانوارهایی که در مناطق حاشیه شهر مشهد زندگی می کنند: گروه دوم مطالعات و تحقیقات انجام شده در حوزه حاشیه نشینی و مطالعات شهری حجم نمونه خانوارهای حاشیه نشین بر اساس فرمول کوکران، 188 خانوار در نظر گرفته شده است نتایج تحقیق نشان می دهد که وجود شرایط اقتصادی اجتماعی نامطلوب مزمن در زندگی حاشیه نشینان، براساس شاخصهای عینی نظیر پایین بودن سطح درآمد و توانمندی مالی، پایین بودن ضریب اشتغال و متوسط سطح تحصیلات، وجود ناامنیهای اجتماعی گوناگون از سرقت گرفته تا مواد مخدر و مزاحمتهای خیابانی و غیره، نگرش و الگوهای رفتاری حاشیه نشینان را در تعامل با سازمانهای شهری و سایر شهروندان به سمت و سویی نامطلوب سوق می دهد نتایج میدانی تحقیق حاضر نشان میدهد که 70 درصد پاسخگویان حداقل وقوع یکبار جرائم سرقت، اعتیاد، توزیع مواد مخدر و مزاحمت های خیابانی را مشاهده کرده اند و قریب به 50 درصد آنان دو بار و بیشتر وقوع این جرائم را مشاهده کرده اند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیمروزی، نوروز،1385،بررسی پیامدهای حاشیه نشینی بر نظام فرهنگی مشهد،اولین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد