چکیده مقاله
بافت های فرسوده شهری مساله ای بسیارمهم درامور جاری شهر و شهرسازی کشور هستند وجود3268 هکتار از اراضی تهران درسکونتگاه های غیررسمی و فرسوده مشکلات فراوانی را درزمینه های اجتماعی اقتصادی محیط زیست و خدماتی ایجاد کرده است که رویه زندگی شهروندان رادچار اشکال کردهاست نبود زیرساخت های لازم دراجرایی نمودن نوسازی بافت های فرسوده وسعت زیاد و رو به رشد بافت فرسوده از مهمترین مشکلات پی شروی این شهر است منطقه 14 شهرداری تهران نیز از این مباحث مستثنی نیست این منطقه که تقریبا درجنوب شرقی تهران واقع شده از بخشهای قدیمی تهران به حساب می آید و وجود بافت های فرسوده این منطقه را به یکی از بافت های مساله دار تهران تبدیل کردها ست هدف ازاین پژوهش شناخت پراکندگی بافتهای فرسوده شهری درمنطقه 14 تهران و شناسایی الگویی مناسب و بهینه برا یمداخله درآن م یباشد مطالعه حاضر توصیفی تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و مطالعات میدانی به صورت کمی کیفی می باشد این پژوهش به این نتیجه رسیده است که به دلیل تناقضی که بین بافت طراحی شده برنامه ریزی شده قدیمی و بافت خودرو منطقه 14 تهران وجود دارد باید با اقداماتی به تعدیل و برطرف نمودن این تناقض پرداخت
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سید موسی پور موسوی
استادیار دانشگاه امام حسین ع
فاطمه باباییان
کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی_واحد شهر
منصوره صادقی
کارشناسی ارشد مدیریت شهری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
شیوه ارجاع
پور موسوی، سید موسی و باباییان، فاطمه و صادقی، منصوره،1391،بررسی توزیع مکانی بافت فرسوده و ارایه الگوی بهینه مداخله در آن (مطالعه موردی:منطقه 14 شهرداری تهران)،چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری20 اردیبهشت 1391 · مشهد