چکیده مقاله
نوشتار حاضر با اشاره به بحران سلامت محیطی در ابعاد جسمی و روانی در فضاهای شهری معاصر آغاز میشود فقدان ایمنی شهروندان در مقابل عدم امنیت در فضاهای شهری و سکونتی، انزوا، افسردگی و گسست اجتماعی درمحلات شهری از بیماریهای مزمن شهری و محیطی هستند طراحی شهر و نواحی مسکونی زمانی میتواند زمینه ساز سلامت جسمی و روانی شهروندان باشد که بر اساس دیدگاهی ائتلافی و کلگرا مرکب از متخصصین سلامتو بهداشت محیطی از یک سو و برنامهریزان شهری و طراحان از سوی دیگر به انجام رسد توسعه بیرویه شهری، افزایش وسائل نقلیه و زوال محیط زیست، اثرات زیانباری را بر ساختار محیطی کالبدی شهر و در نتیجه سلامتجسمی روانی شهروندان وارد کرده است فضاهای شهری حاشیه و حومه، قربانی فضاهای شهری متن و مرکزیشده که نتیجهی آن پایین بودن نشاط و شادابی اجتماعی و بروز نارضایتی و اغتشاش اجتماعی در این فضاها است بر این اساس طراحی فضاهای باز و سبز محلی و یا در مقیاس بزرگ تر، محلات پیاده مدار، محلات متراکم باکاربریهای مختلط، دسترسیهای فیزیکی و بصری به طبیعت، ایجاد فرصتهای فرهنگی اجتماعی تفریحی درمجاورت محلات و شهرکهای مسکونی، کاهش وابستگی زندگی شهری به اتومبیل و ترویج حمل ونقل عمومی از راهبردهای ارتقای سلامت عمومی از طریق نقش معماری و طراحی شهری بشمار میآیند در ادامه ضرورت ائتلاف متخصصان برنامهریزی و طراحی با متخصصان سلامت عمومی برای ارائه راهبردهای ارتقای سلامت محیطی شهروندان بیان شده و در پایان برخی راهکارهای ارتقای سلامت عمومی شهروندان از طریق طراحی فضاهای شهری و نواحی مسکونی معرفی شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهدوی عادلی، مهدی و دورخیز، محسن و سعید، رویا،1392،نقش معماری و طراحی شهری بر امنیت روانی شهروندان،پنجمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری4 اردیبهشت 1392 · مشهد