بازساخت حوزه عمومی درشهر ایرانی اسلامی با تاکید بر ساختارهای کالبدی

چکیده مقاله

حوزه عمومی به معنای هر آن چیزی است که متعلق به عموم مردم است و قابلیت دسترسی همگانی دارد در شهرهای ایرانی اسلامی شکل گیری حوزه عمومی، معطوف به مولفه های کالبدی و اجتماعی – اقتصادی و همچنین متغیر پرقدرت مذهب و ایدئولوژی اسلامی بوده است اما در سالهای بعد از تحولاتگسترده ناشی از موج دوم مدرنیته ایران، فضاهای کالبدی و جمعی شهر ایرانی اسلامی دچار بازساخت همسان سازی ناشی از گسترش جغرافیایی مدرنیسم بین الملل شده است در این دوره فضای عمومی ازرهگذر هندسی شدن طراحی فرم مکانی به صورت عقلانی و لامکانی درآمده است هم فرم کالبدی و همفرایندهای اجتماعی اقتصادی و فرهنگی با یکدیگر منطبق هستند و به عبارتی روح و کالبد بر هم سازگار می باشند اما عامل آشفتگی این سیستم در دوره های بعد از مدرنیته دوم در ایران در سال های بعد از دهه1340 و 1350 اتفاق می افتد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عیسی پیری

دانش آموخته دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز

مهدی رضاییان

دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، پردیس بین الملل

میلاد عزیزی

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه فردوسی مشهد، پردیس بین الملل

پیری، عیسی و رضاییان، مهدی و عزیزی، میلاد،1393،بازساخت حوزه عمومی درشهر ایرانی اسلامی با تاکید بر ساختارهای کالبدی،ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی21 آبان 1393 · مشهد