اثرگذاری مولفه های توانمندسازی در بازآفرینی پایدار بافت های فرسوده شهری (مطالعه موردی: بلوار ۱۷ شهریورسنندج)

چکیده مقاله

امروزه اهمیت بافت های فرسوده و رفع ناپایداری آن ها موردتوجه سازمان های ذی ربط قرارگرفته است برای بازآفرینی این گونه بافت ها؛ توانمندسازی ساکنان مولفه ای کلیدی است که هدف آن؛ افزایش توانایی عمومی ساکنان یک محله ناتوان در خوداتکایی برای توسعه شهری است روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی است جامعه آماری شامل ۸۴ هزار نفر از سرپرستان خانوار در بافت های فرسوده بلوار ۱۷ شهریور شهر سنندج بوده که با فرمول کوکران تعداد ۱۵۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شد جمع آوری اطلاعات، به صورت اسنادی و پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه انجام گرفته است داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند نتایج پژوهش نشان می دهد که بیشترین میزان تاثیر در این زمینه برای شاخص دسترسی به منابع با میزان ۳۳۰/۰ بتا یا ضریب رگرسیونی استاندارد شده در سطح اطمینان ۹۹ درصد است از شاخص های اثرگذار دیگر بر بافت ای فرسوده شهری در منطقه مورد مطالعه به ترتیب اولویت می توان به شاخص آموزش میزان بتا: ۲۵۶/۰ ، شفاف سازی میزان بتا: ۱۴۸/۰ ، تشکل ها میزان بتا: ۱۳۵/۰ و اعتمادبخشی میزان بتا: ۱۳۱/۰ اشاره کرد به طوری که برای بازآفرینی بافت های فرسوده پیشنهاد می شود که برنامه ریزی مناسب و سازگار برای بالا بردن مشارکت فعال ساکنان در نظر گرفته شود و برنامه ریزی مناسب با سبک زندگی ساکنان محدوده صورت گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کرامت الله زیاری

فوق دکترای مهندسی شهرسازی ، استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

محیا رستمی

دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

�یاری، کرامت اله و رستمی، محیا،1402،اثرگذاری مولفه های توانمندسازی در بازآفرینی پایدار بافت های فرسوده شهری (مطالعه موردی: بلوار ۱۷ شهریورسنندج)،دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی شهری و مدیریت شهری24 آبان 1402 · مشهد