چکیده مقاله
آتش سوزی های جنگلی با اثرگذاری بر پوشش گیاهی، خاک و تنوع زیستی از مهم ترین مخاطرات زیست محیطی محسوب می شوند در این پژوهش شدت سوختگی آتش سوزی گلس در سال ۲۰۲۰ واقع در شهرستان های ناپا و سونوما با استفاده از تصاویر لندست ۸ و داده های توپوگرافی SRTM ارزیابی شد شاخص های طیفی dNBR، dNDVI، dSAVI و BAI استخراج و نقشه شدت سوختگی بر اساس dNBR تولید گردید نتایج نشان داد بیشترین سطح در کلاس «بدون تغییر» ۶۱ ۷٪ و کمترین در «سوختگی شدید» ۷ ۷٪ قرار دارد دامنه های جنوب غربی و جنوبی بیشترین شدت سوختگی را تجربه کرده اند، در حالی که نواحی شمالی و شمال شرقی شدت پایین تری داشته اند بررسی شاخص های NDVI، SAVI و VCI طی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ حاکی از روند بازیابی تدریجی پوشش گیاهی بود مقایسه با داده های سنتینل ۲ و مرزهای MTBS دقت قابل توجه لندست ۸ در شناسایی مناطق سوخته و پایش بازسازی را تایید کرد دقت تولیدکننده >۹۴٪ این نتایج نشان می دهد که ترکیب داده های طیفی و توپوگرافی در سنجش از دور ابزاری کارآمد برای ارزیابی شدت سوختگی و بازسازی اکوسیستم ها است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
گودرزی، ملیکا و ولدان زوج، محمدجواد و پرتو، فاطمه،1404،پایش شدت سوختگی و روند بازسازی پوشش گیاهی به کمک سنجش از دور،بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین همایش و نمایشگاه ملی مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی ژئوماتیک ۱۴۰۴ و پنجمین نمایشگاه بین المللی ایران ژئو29 آبان 1404 · تهران