بازآفرینی میراث محور در ایران: تغییر رویکرد از نوسازی تخریبی به حفاظت و توانمندسازی

چکیده مقاله

شهرها در بستر تاریخی خود با عناصر کالبدی و اجتماعی چون کاروانسراها، حمام ها، صومعه ها، اماکن مذهبی، خیابان ها، میدان ها و محله ها شکل گرفته و هویت می یابند ویژگی های معماری، چشم انداز طبیعی و الگوهای فرهنگی، تمایز هر شهر را تعیین می کنند و در مجموع حافظه جمعی و هویت شهری را می سازند با این حال، فرایندهای معاصر نوسازی و بازآفرینی شهری در بسیاری از نمونه ها موجب تضعیف این تمایزات شده و خطر هم شکل سازی و یکنواختی فضایی را به همراه داشته است این پژوهش با بررسی روندها و نمونه های تحول شهری، نشان می دهد که رویکردهای مبتنی بر سوداگری و کسب سود کوتاه مدت، منجر به حذف لایه های تاریخی و قطع پیوند میان ساکنان و گذشته شهر می شود بر این اساس، تاکید می شود که سیاست ها و اقدامات مدیریت شهری باید بر حفظ سرمایه های فرهنگی، تقویت هویت مکان و صیانت از حافظه تاریخی متمرکز باشد همچنین نقش کلیدی حکومت های محلی در هدایت فرایندهای تحول شهری به سوی الگوی انسان محور و پایدار مورد تاکید قرار می گیرد این مطالعه پیشنهاد می کند که بازنگری در سیاست های نوسازی شهری و فاصله گیری از رویکردهای صرفا سودمحور، شرط لازم برای تداوم هویت و میراث شهری در شهرهای معاصر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرشته پاشائی کمالی

گروه معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

ساناز داوردوست

گروه معماری، واحد کلیبر، دانشگاه آزاد اسلامی، کلیبر، ایران

پاشائی کمالی، فرشته و داوردوست، ساناز،1404،بازآفرینی میراث محور در ایران: تغییر رویکرد از نوسازی تخریبی به حفاظت و توانمندسازی،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه