بررسی راهکارهای بهبود هماهنگی بین واحدهای شهرداری ورامین در بحران های شهری

چکیده مقاله

هماهنگی اثربخش سازمانی، بویژه در مواجهه با بحران های شهری نظیر سیل، زلزله، یا شیوع بیماری های واگیر، یک عامل حیاتی در تضمین پایداری و تاب آوری شهری است این پژوهش با هدف تحلیل مفهومی و مرور ادبیات حوزه های مدیریت بحران و مدیریت شهری، به بررسی راهکارهای بهبود هماهنگی میان واحدهای مختلف شهرداری ورامین می پردازد روش تحقیق از نوع تحلیلی توصیفی با تکیه بر اسناد و مدارک علمی معتبر مطالعات داخلی و بین المللی است یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که موانع اصلی ناهماهنگی در نظام های شهرداری، شامل ساختارهای سلسله مراتبی خشک، عدم وضوح در تقسیم وظایف بحران، نقص در تبادل اطلاعات و ارتباطات، و فقدان آموزش های مشترک و مانورهای منظم است از آنجایی که شهرستان ورامین با جمعیتی بالغ بر حدود ۳۰۰ هزار نفر بر اساس آخرین سرشماری و دارا بودن ویژگی های خاص شهری تاریخی و همچنین قرار گرفتن در مسیر گسل ها و احتمال بالای وقوع سیلاب های فصلی مانند سیل های دشت ورامین در دهه های گذشته ، نیازمند یک نظام هماهنگی بهینه است، این مقاله بر مدل های حکمرانی مشارکتی در بحران، ایجاد اتاق فرماندهی مشترک ICS ، و توسعه پروتکل های ارتباطی استاندارد SOPs تاکید می کند نتیجه گیری اصلی حاکی از آن است که بهبود هماهنگی نیازمند یک رویکرد چندبعدی شامل بازنگری ساختاری، توسعه فرهنگ سازمانی مشترک، و سرمایه گذاری در زیرساخت های ارتباطی دیجیتال است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امین جدیدی

کارشناسی حسابداری دانشگاه علمی کاربردی ورامین

�دیدی، امین،1404،بررسی راهکارهای بهبود هماهنگی بین واحدهای شهرداری ورامین در بحران های شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه