بررسی نسبت میان مشارکت اجتماعی و پذیرش سیاست های شهری یکپارچه

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، پیچیدگی روزافزون مسائل شهری، به ویژه در شهرهای بزرگ ایران، نیازمند رویکردی یکپارچه در سیاست گذاری شهری بوده است؛ رویکردی که عناصر مختلف مدیریت، تکنولوژی و مشارکت شهروندی را در قالب «حکمرانی شهری یکپارچه» با هم تلفیق کند مقاله حاضر با هدف بررسی نسبت میان مشارکت اجتماعی و میزان پذیرش سیاست های شهری یکپارچه انجام شده است تا نشان دهد چگونه کیفیت حضور شهروندان در روند تصمیم سازی های شهری می تواند بر اعتماد عمومی و موفقیت سیاست های یکپارچه تاثیر بگذارد این مطالعه با ترکیب داده های نظری و شواهد تجربی از شهرهای متوسط ایران نمونه: مشهد و کرج و مرور ادبیات بین المللی نظیر European Commission, ۲۰۲۳؛ Wang et al , ۲۰۲۲ به تحلیل سه سطح رابطه ای میان مشارکت و پذیرش سیاستی شامل سطح نهادی نقش ساختارهای محلی و شوراهای محلی ، سطح ارتباطی کیفیت تعامل میان مدیریت شهری و شهروندان و سطح اجتماعی اعتماد، سرمایه اجتماعی و احساس تعلق مکانی ، می پردازد نتایج اولیه پژوهش نشان می دهد هرچه نظام مشارکت اجتماعی شهری شفاف تر، منعطف تر و بازتر عمل کند، احتمال پذیرش سیاست های یکپارچه در میان شهروندان به طور معناداری افزایش می یابد به ویژه، ابزارهای دیجیتال مشارکت مانند پلتفرم های گفت وگوی آنلاین شهری در تقویت پیوند بین دو حوزه مشارکت و پذیرش موثر بوده اند یافته ها پیشنهاد می کنند که مدیریت شهری ایران به بازطراحی مکانیسم های مشارکت هوشمند و اعتمادسازی ارتباطی نیاز دارد تا در مسیر تحقق حکمرانی شهری یکپارچه قدم بردارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدرضا مالکی

مدیر پروژه میدان شهدا، شهرداری مشهد

لاله سپرمنش

رییس اداره استقرار و پشتیبانی سامانه های عملیاتی، شهرداری مشهد

امیر سیاوش حجازی نوقابی

مدیر سرمایه گذاری و مشارکت ها معاونت اقتصادی، شهرداری مشهد

محمد محمدنژاد طرقی

کارشناس واگذاری دارایی ها، شهرداری مشهد

مالکی، محمدرضا و سپرمنش، لاله و حجازی نوقابی، امیر سیاوش و محمدنژاد طرقی، محمد،1404،بررسی نسبت میان مشارکت اجتماعی و پذیرش سیاست های شهری یکپارچه،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه