چکیده مقاله
فضای سبز شهری به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های ساختار اکولوژیکی و اجتماعی شهرهای معاصر، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت زندگی، سلامت عمومی، کاهش اثرات تغییر اقلیم و تقویت تاب آوری شهری ایفا می کند با گسترش شهرنشینی و فشار فزاینده بر منابع طبیعی، برنامه ریزی و توسعه ی پایدار فضاهای سبز به چالشی حیاتی برای مدیریت شهری تبدیل شده است این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری، به بررسی تحولات اخیر، چالش ها و راهبردهای کلیدی در حوزه ی توسعه ی پایدار پارک ها و فضاهای سبز شهری از سال ۲۰۲۱ به بعد می پردازد نتایج نشان می دهد که روندهای نوین در این حوزه، شامل طراحی اقلیم محور، توسعه ی زیرساخت های سبز هوشمند، استفاده از فناوری های داده محور و تاکید بر عدالت فضایی است که همگی به دنبال ارتقای کارکردهای زیست محیطی و اجتماعی فضاهای سبز می باشند در مقابل، چالش هایی نظیر محدودیت منابع آب و زمین، نبود مدیریت یکپارچه، ضعف نظام های مالی پایدار و مشارکت ناکافی شهروندان، مانع تحقق کامل پایداری در این بخش شده اند بر اساس تحلیل انجام شده، اتخاذ سیاست های هماهنگ میان نهادهای شهری، بهره گیری از مدل های مالی نوآورانه، توسعه ی مشارکت مردمی و نهادینه سازی مفهوم زیرساخت سبز در ساختار شهری، از راهبردهای کلیدی برای آینده محسوب می شوند در نهایت، پژوهش تاکید می کند که تحقق پایداری واقعی در فضای سبز شهری، نیازمند نگاهی اکوسیستمی، داده محور و چندسطحی به مدیریت شهری است؛ نگاهی که بتواند میان رشد کالبدی شهر، عدالت اجتماعی و سلامت محیطی توازن پایداری برقرار کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هاری دلیوند، بابک،1404،برنامه ریزی و توسعه پایدار فضای سبز و پارک های شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه