چکیده مقاله
در دهه اخیر، برندینگ شهری به عنوان رویکردی راهبردی در مدیریت شهری شناخته شده است که می تواند تصویری منسجم، باورپذیر و پایدار از شهر در ذهن ذی نفعان داخلی و خارجی ایجاد کند این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان برندینگ شهری و مدیریت شهری نوین انجام شده است تا تبیین کند چگونه عناصر مدیریتی نظیر پاسخگویی، کیفیت خدمات، مشارکت شهروندی و سیاست های توسعه ای در اثربخشی برند شهری نقش آفرین هستند روش پژوهش از نوع توصیفی، تحلیلی بوده و داده های آن از طریق مطالعه منابع علمی داخلی و بین المللی گردآوری شده است یافته های تحقیق نشان می دهد که برندینگ شهری نه صرفا یک ابزار ارتباطی، بلکه سازوکاری ساختاری در جهت هدایت راهبردهای توسعه و افزایش انسجام اجتماعی محسوب می شود وجود مدیریت شهری هوشمند و پاسخگو، عامل حیاتی در تحقق وعده های برند و تثبیت اعتبار شهر در میان شهروندان و سرمایه گذاران است فوادیان و کرکه آبادی، ۱۴۰۳؛ Kosmala, ۲۰۲۱؛ OECD, ۲۰۱۹ بر اساس تحلیل ها، شهرهایی با عملکرد مدیریتی شفاف و مشارکت محور، هویت برند پایدارتر و سطح بالاتری از رضایتمندی شهروندان را تجربه می کنند محبی و شماعی، ۱۴۰۱؛ Morrison, ۲۰۱۷ در نتیجه، ارتباط برندینگ و مدیریت شهری رابطه ای دو سویه و تقویت کننده است؛ لذا سیاست گذاری شهری باید برندینگ را به عنوان یک ابزار راهبردی در خدمت حکمرانی خوب و توسعه پایدار مورد توجه قرار دهد این مطالعه می کوشد درک نظری و کاربردی از نحوه تلفیق برندینگ با سازوکارهای مدیریتی ارائه نماید که می تواند مبنایی برای تصمیم گیری های شهری در ایران و سایر کلان شهرهای در حال گذار باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نارنجی، یاسمن زهرا و رمضانی، طاهره و سرگلزایی، خدیجه و میری، نفیسه،1404،برندینگ و ارتباط آن با مدیریت شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه