کشاورزی شهری به عنوان راهبردی برای کاهش آلاینده ها و ارتقای تنوع زیستی

چکیده مقاله

رشد شتابان شهرنشینی در دهه های اخیر، چالش های زیست محیطی متعددی از جمله افزایش آلاینده های هوا، کاهش فضاهای سبز و افت تنوع زیستی را در مراکز شهری رقم زده است در چنین بستری، «کشاورزی شهری» به عنوان راهبردی چندمنظوره و نوظهور در مدیریت پایدار شهرها مطرح می شود که می تواند ضمن ارتقای امنیت غذایی، در کاهش آلودگی های محیطی و بازسازی شبکه های بوم شناختی نقش آفرینی کند هدف از این پژوهش، بررسی ظرفیت کشاورزی شهری در کاهش آلاینده های زیست محیطی و ارتقای تنوع زیستی در مناطق شهری ایران با تاکید بر الگوهای بین المللی موفق است این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و با تکیه بر داده های ثانویه و تحلیل تطبیقی منابع علمی داخلی و خارجی انجام شده است یافته ها نشان می دهد که گسترش فضاهای کشاورزی شهری در قالب بام های سبز، باغ های مشارکتی و محورهای سبز خطی، می تواند به کاهش غلظت ذرات معلق، تثبیت کربن شهری، و فراهم سازی زیستگاه های خرد برای گونه های گیاهی و جانوری منجر شود افزون بر آن، حضور کالبدی این فضاها در «پیکر اجتماعی شهر» موجب بازآفرینی حس تعلق و افزایش سرمایه اجتماعی میان شهروندان می گردد بر اساس نتایج پژوهش، تحقق این اهداف نیازمند سیاست گذاری چندسطحی میان بخش های محیط زیست، کشاورزی و برنامه ریزی شهری است تا کشاورزی شهری به بخشی از زیرساخت زیست پذیری شهری بدل گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسین بابوریان

کارشناس برق، شهرداری مشهد

علی رستم نژاد محمدیه

کارشناس عمران، شهرداری مشهد

علی سکاکی

کارشناس عمران، شهرداری مشهد

علی مهدیان

کارشناس کشاورزی، شهرداری مشهد

�ابوریان، حسین و رستم نژاد محمدیه، علی و سکاکی، علی و مهدیان، علی،1404،کشاورزی شهری به عنوان راهبردی برای کاهش آلاینده ها و ارتقای تنوع زیستی،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه