بررسی نقش سبک های فرزندپروری در رشد شخصیت کودک

چکیده مقاله

رشد شخصیت کودک یکی از بنیادی ترین ابعاد تحول انسان است که در تعامل میان عوامل زیستی، روان شناختی، فرهنگی و خانوادگی شکل می گیرد در میان این عوامل، سبک های فرزندپروری والدین، جایگاه ویژه ای در شکل گیری الگوهای شخصیتی و رفتاری کودکان دارند سبک فرزندپروری، به عنوان الگویی از نگرش ها و شیوه های رفتاری والدین در تعامل با فرزند تعریف می شود که در قالب سه الگوی اصلی مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه شناخته می گردد در چارچوب نظری، سبک های فرزندپروری را می توان از منظر نظریه های یادگیری اجتماعی، دلبستگی و مراحل رشد روانی–اجتماعی تحلیل کرد این نظریه ها نشان می دهند که رفتار والدین نه تنها بر پیامدهای رفتاری فوری، بلکه بر سازمان یافتگی شخصیت و هویت کودک در بلندمدت اثرگذار است هدف مقاله حاضر، مرور تحلیلی پژوهش های جدید داخلی و بین المللی در زمینه رابطه میان سبک های مختلف فرزندپروری و رشد شخصیت کودک است با بررسی نظام مند یافته های اخیر، تلاش شده تا تصویری جامع از چگونگی اثرگذاری الگوهای تربیتی بر ابعاد گوناگون شخصیت کودکان ارائه گردد نتایج این مرور نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه، بیشترین هم خوانی را با شاخص های سلامت روان، رشد اجتماعی و بلوغ هیجانی در کودکان دارد و می تواند به عنوان الگوی مطلوب والدگری پیشنهاد شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا شهابی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

صبا بنی نصیر

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی

نگین طالعی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل، اردبیل، ایران

�هابی، زهرا و بنی نصیر، صبا و طالعی، نگین،1404،بررسی نقش سبک های فرزندپروری در رشد شخصیت کودک،سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی،اردبیل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی22 آبان 1404 · اردبیل