مدل یابی رابطه میان میزان استفاده از هوش مصنوعی های مکالمه محور و مولفه های هویت روان شناختی و خودپنداره دانشجویان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی مدل یابی رابطه میان میزان استفاده از هوش مصنوعی های مکالمه محور و مولفه های هویت روان شناختی و خودپنداره دانشجویان بود با گسترش استفاده از فناوری های هوش مصنوعی در زندگی روزمره، بررسی پیامدهای روان شناختی این پدیده اهمیت ویژه ای دارد روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استفاده از هوش مصنوعی مکالمه محور ساخته پژوهشگر ، مقیاس هویت روان شناختی کروگر، ۲۰۰۲ و مقیاس خودپنداره تنسی فیتس، ۱۹۶۵ بود نتایج تحلیل داده ها با نرم افزار SmartPLS نشان داد که میزان استفاده از هوش مصنوعی های مکالمه محور با مولفه های هویت روان شناختی r=۰ ۴۱, p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه ترکاشوند

کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز دانشکده روانشناسی

سمیرا سادات مومن

کارشناس ارشد روان شناسی دانشگاه آزاد واحد کرج دانشکده روانشناسی

�رکاشوند، فاطمه و مومن، سمیرا سادات،1404،مدل یابی رابطه میان میزان استفاده از هوش مصنوعی های مکالمه محور و مولفه های هویت روان شناختی و خودپنداره دانشجویان،سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی،اردبیل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی22 آبان 1404 · اردبیل