نقش تغییرات در مسیرهای سروتونرژیک و دوپامینرژیک مغز در پاتوژنز اختلال افسردگی اساسی

چکیده مقاله

اختلال افسردگی اساسی Major Depressive Disorder – MDD یک اختلال خلقی پیچیده و ناتوان کننده است که میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد این بیماری با طیف وسیعی از علائم روان شناختی و جسمی از جمله خلق وخوی افسرده، از دست دادن علاقه یا لذت آنهدونیا ، تغییر در الگوهای خواب و اشتها، و کاهش انرژی مشخص می شود درک مبانی نوروبیولوژیک MDD، به ویژه نقش انتقال دهنده های عصبی، برای توسعه درمان های موثر حیاتی است فرضیه مونوآمین، که برای دهه ها نظریه غالب در زمینه پاتوژنز افسردگی بوده است، بر اهمیت انتقال دهنده های عصبی مونوآمین، به ویژه سروتونین ۵ HT و دوپامین DA ، تاکید دارد این مقاله با اتخاذ رویکردی نوروشیمیایی روانشناختی، به بررسی جامع نقش تغییرات در مسیرهای سروتونرژیک و دوپامینرژیک مغز در پاتوژنز MDD می پردازد ما شواهد مربوط به ناهنجاری های هر یک از این سیستم ها را به صورت مجزا، و همچنین تعاملات پیچیده بین آن ها را، که در شکل گیری علائم بالینی افسردگی نقش دارند، مورد بحث قرار خواهیم داد هدف این مقاله، ارائه یک دیدگاه یکپارچه از چگونگی مشارکت اختلال در تنظیم این دو سیستم کلیدی در مسیرهای بیماری MDD و پیامدهای آن برای استراتژی های درمانی آینده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آنیتا شکری

دانشجو کارشناسی شیمی دانشگاه آزاد واحد اردبیل

�کری، آنیتا،1404،نقش تغییرات در مسیرهای سروتونرژیک و دوپامینرژیک مغز در پاتوژنز اختلال افسردگی اساسی،سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی،اردبیل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی تحقیقات میان رشته ای در علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره و مطالعات فرهنگی22 آبان 1404 · اردبیل