چکیده مقاله
در این پژوهش اثر زمان آستنیته کردن بر ریز ساختار مارتنزیت و اندازه ذرات سمنتیت پس از عملیات تمپر فولاد ساده کربنی بررسی شد به این منظور نمونه های فولاد ساده کربنی در دمای ثابت ۱۰۰۰°C اما با دو زمان متفاوت ۳۰ دقیقه و ۴ ساعت آستنیته شدند پس از کوئنچ، ساختارهای مارتنزیتی به دست آمده به مدت یک ساعت تحت عملیات تمپر در دمای °C ۶۵۰ قرار گرفتند نتایج نشان داد که ساختار اولیه ی مارتنزیت شامل تراکم لایه ها نقش تعیین کننده ای در تعداد مکان های جوانه زنی، اندازه اولیه و سرعت درشت شدن ذرات سمنتیت دارد نمونه ی با آستنیته ی کوتاه تر دارای لایه های مارتنزیت متراکم تر و ذرات سمنتیت ریزتر پس از تمپر، بود، در حالی که نمونه با آستنیته طولانی تر ساختاری یکنواخت تر و ذرات سمنتیت درشت تری داشت تحلیل ریز ساختاری بیانگر آن است که ذرات ریزتر سمنتیت در نمونه ی با آستنیته کوتاه تر به دلیل ناپایداری ترمودینامیکی با سرعت بیشتری درشت شدند که باعث ناهمگنی ریزساختار گردید، در حالی که نمونه ی با آستنیته طولانی تر پایداری بیشتری داشته و ریز ساختاری همگن تر حاصل شد نتایج این مطالعه نشان می دهد که کنترل زمان آستنیته ابزار موثری برای مهندسی ریز ساختار و بهبود خواص فولادهای ساده کربنی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محسن زاده، میمنت سادات،1404،تاثیر ساختار مارتنزیت اولیه بر اندازه ذرات سمنتیت تشکیل شده در طول عملیات تمپر فولاد ساده کربنی،هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی،اسفراین
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی19 آبان 1404 · اسفراین