چکیده مقاله
حضور فزاینده ی داروهای مقاوم زیستی نظیر سیپروفلوکساسین در پساب های بیمارستانی و شهری تهدیدی جدی برای اکوسیستم های آبی و سلامت عمومی محسوب می شود در این مطالعه دو نانوکاتالیزور ناهمگن پیشرفته شامل HPWMo/g CN و Pd Im Fe۳O۴/g CN جهت تخریب نوری سیپروفلوکساسین از محلول های آبی تحت تابش نور مرئی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند نانوکاتالیزور اول با بهره گیری از اسید هتروپلی تنگستو مولیبداتی موجب افزایش خاصیت اسیدی سطح و بهبود انتقال الکترون در ساختار g CN گردید در مقابل حضور نانوذرات پالادیم تثبیت شده بر بستر مغناطیسی Fe۳O۴ در کاتالیزور دوم بازده واکنش را با کاهش بازترکیب الکترون حفره و امکان بازیافت مغناطیسی بهبود بخشید آزمایش ها در شرایط بهینه دوز کاتالیزور و زمان تابش نشان دادند که هر دو کاتالیزور قادر به تخریب بیش از ۸۵ درصد سیپروفلوکساسین طی زمان واکنش مشخص هستند با این حال HPWMo/g CN عملکرد بالاتری در نرخ تخریب اولیه و تولید رادیکال های فعال اکسیژن داشت در حالی که Pd Im Fe۳O۴/g CN مزیت بازیافت پذیری و پایداری عملیاتی را در چرخه های متوالی نشان داد نتایج این تحقیق نشان می دهد که طراحی نانوکاتالیزورهای چندجزئی بر پایه g CN با رویکرد بهبود انتقال بار و پایداری ساختاری روشی موثر و پایدار در حذف آلودگی های دارویی مقاوم محسوب می شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
راضیه نجات
دانشیار شیمی؛ دانشگاه کوثر بجنورد
زهره قلی زاده
دانشجو کارشناسی ارشد شیمی دارویی دانشگاه گیلان
شیوه ارجاع
نجات، راضیه و قلی زاده، زهره،1404،مقایسه کارایی فتوکاتالیزوری نانوکامپوزیتهای HPWMo/g-CN و Pd-Im-Fe۳O۴/g-CN در تخریب نوری آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین تحت تابش نور مرئی،هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی،اسفراین
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی19 آبان 1404 · اسفراین