چکیده مقاله
در سال های اخیر دامنه آسیب های اجتماعی در تهران رو به رشد بوده و مدیریت متمرکز و سلسله مراتبی در امر مدیریت و کنترل آسیب ها موفق عمل نکرده است در این شرایط حکمرانی خوب شهری به عنوان الگوی نوین در پی آن است تا نقش دولت محلی را در حد هماهنگ کننده و پاسدار قوانین محدود کند شهرداری در صدد است تا با همکاری مردم، سرمایه خصوصی و نهادهای عمومی آسیب های اجتماعی را مدیریت و کنترل کند در همین راستا هدف این پژوهش بررسی سنجش میزان تاثیر حکمرانی خوب شهری بر مدیریت و کنترل آسیب های اجتماعی در شهر تهران با بررسی چهار شاخص کلیدی آن، شفافیت، مشارکت، مسئولیت پذیری و پاسخگویی بود ماهیت تحقیق کاربردی و روش توصیفی تحلیلی با استفاده از پیمایش و منابع کتابخانه ای بود داده های مورد نیاز با استفاده از پیمایش و توزیع ۳۸۴ پرسشنامه محاسبه شده با فرمول کوکران در میان شهروندان تهرانی در مناطق منتخب گردآوری شدند بعد از محاسبات آمار توصیفی برای تحلیل آماری شاخص ها از تحلیل T تک نمونه ای مستقل در محیط SPSS استفاده شد نتایج حاصل از ارزیابی شاخص ها نشان داد که به استثنای شاخص تمایل به مشارکت، شاخص های شفافیت، مسئولیت پذیری و پاسخگویی در وضعیت نامطلوبی قرار دارند؛ میانگین کمتر از ۳ لذا می توان نتیجه گرفت که حکمرانی خوب شهری به طور کلی در تهران تحقق مطلوبی نیافته و نتوانسته است نقشی موثر در مدیریت و کنترل آسیب های اجتماعی ایفا کند دلایل عمده این امر، فقدان مدیریت یکپارچه شهری ناشی از دخالت سازمان های متعدد، عدم جدیت شهرداری ها در جلب مشارکت واقعی مردم و سرمایه خصوصی، و نهادینه نشدن رویکرد حکمرانی خوب شهری در مدیریت شهری ایران است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
رسول افضلی
استاد گروه جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران، ایران
فرزاد عابدی شجاع
دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد نویسنده مسئول ، ایران
نرگس حجی پناه
دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
شیوه ارجاع
�فضلی، رسول و عابدی شجاع، فرزاد و حجی پناه، نرگس،1404،بررسی تاثیر حکمرانی خوب شهری بر مدیریت و کنترل آسیب های اجتماعی شهر تهران،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد